Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Tο Internet αποκαλύπτει τον πραγματικό μας εαυτό

Κάθε μέρα περίπου 2,5 πεντάκις εκατομμύρια bytes πληροφοριών παράγονται από τις διασυνδεμένες συσκευές μας, δημιουργώντας ένα ταχύτατα επεκτεινόμενο πεδίο ανθρώπινης γνώσης και επιτρέποντας χωρίς προηγούμενο πρόσβαση στις ζωές μας.
«Η κοινωνική επιστήμη αρχίζει και γίνεται πραγματική επιστήμη», επισημαίνει ο Σεθ Στίβενς-Νταβίντοβιτς, στο βιβλίο του «Όλοι λένε ψέματα» («Everybody lies», εκδ. Bloomsbury). «Και αυτή η νέα, πραγματική επιστήμη πρόκειται να βελτιώσει σημαντικά τις ζωές μας», συνεχίζει ο επιστήμονας δεδομένων και επισκέπτης καθηγητής στο Wharton School του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια.
Το ότι ο Στίβενς-Νταβίντοβιτς δεν καταφέρνει να θωρακίσει τα επιχειρήματά του για να υποστηρίξει την άποψη αυτή, λίγη σημασία έχει. Το «Όλοι λένε ψέματα» είναι μία παθιασμένη και συναρπαστική εξερεύνηση αυτών των νέων πηγών δεδομένων, πολλές εξ’ αυτών προερχόμενες από τη Google, όπου έχει εργαστεί στο παρελθόν ο συγγραφέας. «Είμαι πλέον πεπεισμένος ότι οι αναζητήσεις στο Google αποτελούν τις πιο σημαντικές πληροφορίες που έχουν αντληθεί ποτέ για τον ανθρώπινο ψυχισμό», σημειώνει.
Αναμφίβολα, αυτά τα δεδομένα ρίχνουν καινούργιο φως σε κάθε είδους διαμφισβητούμενα θέματα, όπως η ψυχική ασθένεια, η σεξουαλικότητα, η παιδική κακοποίηση, οι εκτρώσεις, η διαφήμιση, η θρησκεία και η υγεία. Σε έναν πιο πεφωτισμένο κόσμο, αυτή η γνώση σίγουρα θα χρησιμοποιούταν για να βελτιώσει την κοινωνική πολιτική και να αντιμετωπίσει τις ανισότητες της εποχής μας.
Ο λόγος που ο Στίβενς-Νταβίντοβιτς θεωρεί τα δεδομένα της Google τόσο σημαντικά είναι επειδή ο κόσμος τείνει να μην λέει ψέματα όταν πραγματοποιεί online αναζητήσεις, αντίθετα με όταν αλληλεπιδρά με φίλους, συγγενείς και δημοσκόπους. Στο κάτω κάτω, γιατί να εξαπατήσεις τον εαυτό σου όταν προσπαθείς να βρεις κάτι χρήσιμο; Υπό αυτή την έννοια, υποστηρίζει, οι μηχανές αναζήτησης μοιάζουν με έναν «ψηφιακό ορό της αλήθειας», που αποκαλύπτει τους πραγματικούς μας εαυτούς αντί για τις περσόνες που προβάλλουμε δημοσίως.
Ο συγγραφέας αντλεί πληροφορίες και από δεδομένα άλλων πηγών, όπως τη Wikipedia, το Pornhub και την ρατσιστική ιστοσελίδα Stormfront, προκειμένου να αποκαλύψει μια εκπληκτική ποικιλία ανθρώπινων αδυναμιών, προκαταλήψεων, νευρώσεων και φετίχ. Ποιος φανταζόταν ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι κάνουν σεξ με λούτρινα ζώα;

Ρατσισμός και εκλογές
Κάποιες από τις άλλες ανακαλύψεις του συγγραφέα είναι εξίσου εντυπωσιακές, αν όχι τρομακτικές. Για παράδειγμα, ο Στίβενς-Νταβίντοβιτς εξερευνά τα δεδομένα που εξετάζουν τη σχέση μεταξύ ρατσισμού και εκλογών. Οι αναζητήσεις στο Google για τη λέξη «nigger» αποδεικνύουν ότι πολλοί Δημοκρατικοί στον Βορρά έχουν παρόμοιες ρατσιστικές απόψεις με τους Ρεπουμπλικάνους του Νότου, ακόμη κι αν δεν τις εκφράζουν τόσο συχνά δημοσίως.
Τα δεδομένα επιτρέπουν επίσης στο συγγραφέα να εξερευνήσει ορισμένους μύθους. Αντίθετα με όσα λέγονται για την ανάδυση των εικονικών «θαλάμων ηχούς» (echo chambers, δηλαδή ομάδες συζήτησης όπου όλοι μοιράζονται τις ίδιες απόψεις), ο Στίβενς-Νταβίντοβιτς θεωρεί ότι έχεις πολλές περισσότερες πιθανότητες να συναντήσεις κάποιον με αντίθετες πολιτικές απόψεις στο Internet παρά έξω από αυτό.
Αλλά ίσως η πιο σημαντική παρατήρηση στο βιβλίο έχει να κάνει με την ανισότητα στις ΗΠΑ και το πώς η γεωγραφία μερικές φορές είναι παράγοντας εξίσου καθοριστικός με την κοινωνική τάξη για τις ευκαιρίες της ζωής μας. Διαπιστώνει ότι σε μερικές περιοχές των ΗΠΑ οι πιθανότητες ενός φτωχού παιδιού να «επιτύχει» είναι το ίδιο υψηλές με άλλες αναπτυγμένες χώρες του κόσμου, ενώ σε άλλες περιοχές οι ευκαιρίες αυτές είναι χαμηλότερες από κάθε συγκρίσιμη χώρα.
_______________________
   Πηγή: insider.gr
antikleidi

Σεισάχθεια για τους εγκληματίες





Η απόφαση 1738/2017 του ΣτΕ για παραγραφή των μη επιβεβαιωμένων φορολογικών αδικημάτων που επιτελέσθηκαν πέραν της πενταετίας, απαλλάσσει τους οικονομικούς εγκληματίες των λιστών Λαγκάρντ και Μπόργιανς.

Αυτή η απόφαση έρχεται να δικαιώσει την πολιτική της κυβέρνησης, η οποία καθυστερούσε τους συγκεκριμένους ελέγχους σκόπιμα, αφού στις λίστες υπάρχουν οι κατ’ επάγγελμα φοροφυγάδες: πολιτικοί-τσιράκια των μνημονίων, μεγαλοαπατεώνες επιχειρηματίες, μιντιάρχες κ.λ.π., που καταλήστεψαν το δημόσιο χρήμα. Είναι αυτοί που, ανάμεσα στα άλλα, αφήνουν ανασφάλιστους τους εργαζομένους τους και δεν τους δίνουν τους μσθούς τους επειδή «έτσι γουστάρουν». Αυτοί οι μεγαλοκλέφτες υπολογίζεται ότι χρωστούν στο δημόσιο περισσότερα από 100 δισεκ. ευρώ. Είναι όλοι διακεκριμένοι φίλοι της κυβέρνησης και των υπόλοιπων μνημονιακών κομμάτων και ανήκουν στα κινήματα υπέρ της ευρωζώνης και τη ΕΕ.

Το ΣτΕ και η κυβέρνηση υλοποίησαν την σεισάχθεια, όχι υπέρ των θυμάτων, αλλά υπέρ των ενόχων του εγκλήματος.

Με πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου παύει η δίωξη τριών μελών του ΔΣ του ΤΑΙΠΕΔ και έξι μελών του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων σχετικά με την υπόθεση της πώλησης και επαναμίσθωσης των 28 ακινήτων του Δημοσίου την περίοδο 2013 – 2014. Η ζημιά του Δημοσίου ανέρχεται σε 622 εκατομ. ευρώ.

Την ίδια στιγμή 19 ένοχοι υπεξαίρεσης 6.000.000 ευρώ από το ταμείο του ΕΦΚΑ επέστρεψαν στις θέσεις τους ατιμώρητοι και φρέσκοι για να συνεχίσουν την ληστεία των χρημάτων των ασφαλισμένων. Το ίδιο συνέβη με υπάλληλο που υπεξαίρεσε 101.000 ευρώ επειδή δεν λειτουργεί το Πειθαρχικό Συμβούλιο!!!

Αμέτρητες είναι οι περιπτώσεις αθώωσης εγκληματιών είτε είναι μεγαλόσχημοι είτε είναι μικροαπατεώνες. Η διαφθορά επιβραβεύεται και καλλιεργείται συστηματικά.

Είναι γνωστή η εντολή των τοκογλύφων να μην διώκονται εγκλήματα οικονομικού χαρακτήρα που διαπράττονται από στελέχη τραπεζών, επιχειρήσεων και οργανισμών που συνδέονται με τις πολιτικές της ΕΕ. Επειδή, όμως, όλες οι τράπεζες και όλοι οι οργανισμοί συνδέονται άμεσα με τις πολιτικές της ΕΕ και της ευρωζώνης η ατιμωρησία αφορά σε όλους. Η κυβέρνηση, με τον εμετικά δουλικό χαρακτήρα που την χαρακτηρίζει, αθωώνει τους πάντες, ακόμα και τους πορτοφολάδες και, πιθανότατα, ψάχνει να βρει ανάμεσά τους τα μελλοντικά πολιτικά στελέχη του συστήματος. Εμπίπτει στην σφαίρα της παροιμίας «είπαν στη γριά να χέσει κι αυτή... κ.λ.π.».

Το σύστημα των μνημονίων στηρίζεται στο οικονομικό, πολιτικό και ποινικό έγκλημα. Του είναι απαραίτητος και χρήσιμος κάθε εγκληματίας, μικρός και μεγάλος. Η πολιτικές της τρόικας δεν θα μπορούσαν να επιβληθούν στον ελληνικό λαό αν δεν αναλάμβανε τη δουλειά ένα δυσώδες τσούρμο πολιτικών και οικονομικών παλιανθρώπων που σκοτώνουν τη μάνα τους για λεφτά.

Πηγή: dromosanoixtos.gr

Έτσι θυμάμαι το καλοκαίρι!



Σκάβοντας την άμμο με τις φτέρνες...
Είναι σκληρές οι φτέρνες,
απο την πέτσα της βρώμας.
Ενω τα δάχτυλα τσουρουφλίζονται.
Οι πατούσες καίγονται.
Οι φτέρνες πάντα αντέχουν!

Η κάψα του μεσημεριάτικου ήλιου δεν αντέχεται!
Τσιτώνει το ξερό άνυδρο δέρμα,
που γίνεται πορφυρό και μετά σκάει
χαρτογραφώντας όλες τις θλίψεις.
Ποτέ δε με κούρασε το παιχνίδι της ισορροπίας πάνω στις φτέρνες, 
ποτέ δε με κούρασε...

Έτσι θυμάμαι το καλοκαίρι!

Σαν ανακουφιστικό βούλιαγμα στο θαλασσινό νερό,
μετά απο περπάτημα στο καυτό άπλετο φώς και
τη γενναιόδωρη τύφλωση του ήλιου!
Βύθισμα του στόματος στο δροσερό καρπούζι των φιλιών.
Ανακάτεμα της γλώσσας με γρανίτα λεμόνι.
Πάγωμα των δοντιών πάνω στη σάρκα άγουρου ροδάκινου.

Έτσι θυμάμαι το καλοκαίρι!

Το παντοτινό παιδικό καλοκαίρι.


Η Ινδιάνα της παραλίας


antidras

Ούτε να το σκέφτεστε! Όχι στα Διχοτομικά Σχέδια! Κάτω τα βρωμόχερά σας από την Κύπρο! Όλοι σας! 20 Ιούλη '74... Αττίλας!


 

Για να μην ξεχνιόμαστε...
 
 
  sibilla

Να τους βοηθήσεις να ανοίξουν τα μάτια τους και να συνειδητοποιήσουν για όλα αυτά που είναι ικανοί.

 


Αν υπάρχει ένα πράγμα που έχω μάθει από το Σωκράτη είναι ότι δεν μπορείς να διδάξεις σε κανέναν τίποτα. Δεν έχει σημασία πόσο σκληρά προσπαθείς, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι τους ανθρώπους να σκεφτούν. Να τους βοηθήσεις να ανοίξουν τα μάτια τους και να συνειδητοποιήσουν για όλα αυτά που είναι ικανοί. Εδώ είναι 10 από τις καλύτερες ρήσεις, μαθήματα ζωής, που μπορούμε να πάρουμε από τον Σωκράτη.
1. Θα πρέπει να είσαι ο εαυτός σου. Μην προσποιείσαι!
«Ο καλύτερος τρόπος για να ζήσεις με την τιμή στον κόσμο, είναι να είσαι στην πραγματικότητα αυτό που φαίνεσαι και εάν παρατηρήσεις, θα δεις ότι όλες οι ανθρώπινες αρετές αυξάνουν και να ενισχύονται με την πρακτική. »
2. Η αρετή δεν προέρχεται από τα χρήματα
«Δεν κάνω τίποτα, αλλά θα προσπαθήσω να σας πείσω, νέους ή ηλικιωμένους, να μην σκέφτεστε αυτά που κατέχετε, αλλά και κυρίως να φροντίσετε για μεγαλύτερη βελτίωση της ψυχής. Η αρετή δεν φτιάχνεται από τα χρήματα, αλλά ότι από την αρετή έρχονται τα χρήματα. Αυτή είναι η διδασκαλία μου, και αν αυτό είναι δόγμα που διαφθείρει τη νεολαία, είμαι ένας κακός άνθρωπος.»
3. Διάβασε τα γραπτά άλλων ανδρών και γυναικών να βελτιώσεις τον εαυτό σου
«Βελτίωσε τον εαυτό σου διαβάζοντας τα γραπτά άλλων ανδρών, έτσι ώστε να κερδίσεις εύκολα αυτό που οι άλλοι έχουν κοπιάσει σκληρά.»
4. Σοφία είναι να γνωρίζεις πόσα λίγα ξέρεις.
«Είμαι ο σοφότερος ζωντανός άνθρωπος, γιατί γνωρίζω ένα πράγμα, και αυτό είναι ότι δεν γνωρίζω τίποτα».
«Είμαι κάπως σοφότερος κατά τούτο μόνο: πως εγώ τουλάχιστον δε νομίζω ότι ξέρω εκείνα που δεν ξέρω. »
«Η αληθινή σοφία έρχεται στον καθένα μας όταν συνειδητοποιήσουμε πόσο λίγα γνωρίζουμε για τη ζωή, τους εαυτούς μας και τον κόσμο γύρω μας.»
5. Εάν θες να αλλάξεις τον κόσμο, να αλλάξεις πρώτα τον εαυτό σου
«Εκείνος που θέλει να ταρακουνήσει τον κόσμο, ας ταρακουνήσει πρώτα τον εαυτό του.»
«Να θυμάσαι ότι δεν υπάρχει τίποτα σταθερό στις ανθρώπινες καταστάσεις. Ως εκ τούτου, απέφυγε τον αδικαιολόγητο ενθουσιασμό στην ευημερία, ή την αδικαιολόγητη στεναχώρια στις αντιξοότητες. »
6. Θα είσαι πλούσιος όταν συνειδητοποιήσεις ότι έχεις αρκετά
«Είναι πλουσιότερος αυτός που είναι ικανοποιημένος με το λιγότερο. Η ικανοποίηση είναι ο φυσικός πλούτος, η πολυτέλεια είναι τεχνητή φτώχεια».
7. Να τρως υγιεινά για να ζήσεις καλά
«Άνθρωποι χωρίς αξία ζουν μόνο για να τρώνε και να πίνουν. Οι άνθρωποι με αξία, τρώνε και πίνουν μόνο για να ζήσουν. »
8. Εξερεύνησε ολόκληρο τον κόσμο
«Δεν είμαι Αθηναίος ή Έλληνας, αλλά ένας πολίτης του κόσμου.»
9. Επίλεξε τα λόγια σου με σύνεση
«Οι λάθος λέξεις δεν είναι μόνο βλαβερές, αλλά μολύνουν και με κακία και την ψυχή σου.»
10. Μην καταπνίξεις ποτέ την περιέργειά σου!
«Η αναζήτηση είναι η αρχή της σοφίας.»

 enallaktikidrasi

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Η Wall Street πετάει πολύ κοντά στον ήλιο - Κάποια στιγμή τα φτερά της θα λιώσουν

BofA: Η Wall Street πετάει πολύ κοντά στον ήλιο - Κάποια στιγμή τα φτερά της θα λιώσουν
Τον κώδωνα του κινδύνου σχετικά με τη μελλοντική πορεία της Wall Street κρούει η BofA Merrill Lynch, επικαλούμενη και τον μύθο του Ικάρου.
«Το χρηματιστήριο πετάει πολύ κοντά στον ήλιο.
Αργά ή γρήγορα τα φτερά του θα λιώσουν» αναφέρεται στην ανάλυση της τράπεζας, όπου γίνεται λόγο για το καταστροφικό τέλος των risk assets (το λεγόμενο «Icarus trade») πριν από το τέλος του έτους (2017). 
Επισημαίνεται ότι η τράπεζα προειδοποιεί για κατάρρευση της Wall Street στα τέλη του 2017 από τον Ιανουάριο, ενώ την ίδια στιγμή αναγνωρίζει μια μεσοπρόθεσμη συνέχιση της «τήξης» που σημειώθηκε στις μετοχές στα χρηματιστήρια από τις αρχές του 2016. 
Η BofA Merrill Lynch βλέπει την ανάπτυξη του Icarus trade να ενεργοποιείται από την πολιτική της κεντρικής τράπεζας, όπως η εμμονή της Fed σε ένα σταδιακό ρυθμό νομισματικής σύσφιξης.
Αυτό συνέβαλε στην ''ανισότητα'' καθώς η άνοδος των χρηματιστηρίων έχει κάνει πιο ακριβή από την αγορά μετοχών».
Στην πραγματικότητα, οι αναλυτές της αμερικανικής τράπεζας διαπιστώνουν ότι συνθήκες έχουν τεντωθεί τόσο πολύ ώστε ο συνολικός αριθμός των ωρών εργασίας που απαιτούνται για την αγορά μιας μετοχής του S&P 500 έχει σκαρφαλώσει σε ιστορικό όλων των εποχών.

Screen Shot 2017 07 13 at 8.09.14 AM

Στη συνέχεια, σε μια κρίσιμη αλλαγή της μοίρας, η αμερικανική επενδυτική τράπεζα προβλέπει ότι οι ίδιες οι κεντρικές τράπεζες θα αναγκαστούν να ξεφουσκώσουν το trade καθώς συνεχίζουν να μειώνουν τις αγορές assets.
«Περαιτέρω ανοδική κίνηση στα risk assets (σσ. μετοχές) θα δημιουργήσει προβλήματα» αναφέρεται στην ανάλυση της BofA Merrill Lynch o Michael Hartnett.
«Το Icarus Trade θα επιδεινώσει την ανισότητα, αναγκάζοντας τελικά την Fed και άλλες κεντρικές τράπεζες να σκάσουν τη φούσκα αργότερα αυτό το έτος (2017)» επισημαίνει ίδιος.


www.bankingnews.gr

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Ποια είναι η ηγέτιδα οικονομική δύναμη στον κόσμο;




Του Άλαν Μάρεϊ
Οι ερευνητές στο Ερευνητικό Κέντρο Pew δημοσιοποίησαν τα αποτελέσματα της τελευταίας έρευνας γνώμης, όπου έθεσαν αυτό ακριβώς το ερώτημα στους πληθυσμούς 38 κρατών. Κατά μέσο όρο, το 42% επέλεξε τις ΗΠΑ ενώ το 32% επέλεξε την Κίνα.

Αλλά όλα εξαρτώνται από

τη γεωγραφική περιοχή όπου τέθηκε το ερώτημα.

Στη Λατινική Αμερική, το μεγαλύτερο μέρος της Ασίας, και την Υπο-Σαχάρια Αφρική, οι ΗΠΑ θεωρούνται ακόμα ως η ισχυρότερη οικονομική δύναμη στον κόσμο. Και με διαφορά 51% – 35%, οι ίδιοι οι Αμερικάνοι τοποθετούν τη χώρα τους μπροστά από την Κίνα.

Η εκτίμηση για τις ΗΠΑ είναι υψηλότερη στη Νότια Κορέα (66% έναντι 27% για την Κίνα), την Ιαπωνία (62% έναντι 19%), το Ισραήλ (52% έναντι 33%) και το Βιετνάμ (51% έναντι 17%).

Αλλά σε εφτά από τα δέκα κράτη–μέλη της Ευρ. Ένωσης που συμπεριλήφθηκαν στην έρευνα, η Κίνα βρίσκεται στην κορυφή. Στη Γαλλία, η Κίνα προηγείται με 47% έναντι 37% των ΗΠΑ.

Συνολικά, η έρευνα δείχνει ότι ούτε ο Ξι Ζινπίνγκ, ούτε ο Ντόναλντ Τραμπ απολαμβάνουν κάποιας ιδιαίτερης αποδοχής από το παγκόσμιο κοινό. Κατά μέσο όρο, 53% των ερωτηθέντων λένε ότι δεν έχουν εμπιστοσύνη στον Κινέζο ηγέτη – ότι θα κάνει το σωστό στην παγκόσμια σκηνή – ενώ το 74% εκφράζει ελάχιστη ή και καθόλου εμπιστοσύνη για τον Αμερικανό πρόεδρο.

Οι έρευνες γνώμης Pew θεωρούνται ένα αξιόπιστο εργαλείο μέτρησης της κοινής γνώμης παγκοσμίως.


Πηγή: fortunegreece.com

Περι αλληλεγγύης και λαϊκού μετώπου


Του Γιάννη Αθανασιάδη

(Γράφτηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2016)

Λόγια, λόγια, θεωρίες, αναλύσεις, καβγάδες, επιχειρήματα, τσιτάτα, το 'πε ο Μαρξ, το ‘πε ο Τρότσκι, νομοτέλεια, σύλλογοι και σέχτες.

Τι να πεις εσύ ταλαίπωρε για την ζωή σου, αφού αυτοί ξέρουν!

Αδέρφια!
Μακριά από τους χομπίστες επαναστάτες. Θα είναι οι πρώτοι που θα λακίσουν.

Μη χάνουμε την ουσία.
Αυτός που ασχολείται χωρίς το (κατ' αναλογία του μεγέθους της διεκδίκησής του) κόστος, απλά είναι χομπίστας.

π.χ. Αν εγώ έχω εξασφαλισμένο από το σύστημα τον βιοπορισμό μου και δεν είμαι αποφασισμένος να τον ρισκάρω υπέρ του αγώνα, χαλαρά θα συζητάω για όλη μου την υπόλοιπη ζωή για την ορθοδοξία των απόψεων μου και την ανωριμότητα του λαού (που ωστόσο δεν μπορεί να επιβιώσει).

Κι αν οι συγκυρίες με φέρουν μπροστά στην ευθύνη της ρήξης με το σύστημα (βλπ ΣΥΡΙΖΑ), θα την κάνω την κωλοτούμπα μου γιατί το προσωπικό ρίσκο είναι αυτό που προέχει.

Σε ανάλογο μέγεθος είναι και οι εκ του ασφαλούς εγωιστικές αντιπαραθέσεις διαφόρων προσώπων και συλλογικοτήτων, γιατί απλά δεν καίγεται ο κώλος τους.
Οπότε χωρίς κόστος πουλάνε αρχηγιλίκια και ιδεολογικές ορθοδοξίες.

Εν ολίγοις Εγώ παλεύω για την ζωή μου κι αυτός για την ορθότητα της θεωρίας του.

Νομίζω ότι είμαι κατανοητός.
***

Δεν χρειάζονται οι χιλιάδες τόμοι και αναλύσεις ούτε οι εκατοντάδες τεμαχισμοί σε ιδεολογικά τεταρτημόρια και άσκοπες αντιπαραθέσεις.
Δυο φράσεις σαν αφετηρία και τέρμα, αρκούν!

«Μη εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο», (χωρίς να ξεχνάμε ότι δεν είμαστε μόνο εμείς άνθρωποι)
και η "Αλληλέγγυα κοινωνία".
Επίσης δεν βλέπω ασυμβατότητα με το «αγαπάτε αλλήλους»
και το «ο έχων δύο χιτώνας μεταδότω τω μη έχοντι».
Αξίες που ενώνουν τους ανθρώπους και δεν τους χωρίζουν!

Κρατώντας την ουσία!

Γιατί αν θέλουμε να 'χουμε να λέμε, θα αρχίσουμε για τους παπάδες, για την επιστημονική τεκμηρίωση, για την ταξική προέλευση, για τα γκούλαγκ, τον Στάλιν, τον Κιμ Λι Γιουνκ, κλπ.

*** 

Καμιά οργάνωση, κανένας αγώνας και κανένα μέτωπο, δεν μπορεί να σταθεί χωρίς την αλληλέγγυα εμπιστοσύνη στους συναγωνιστές.

Και η εμπιστοσύνη δεν κερδίζεται στα λόγια αλλά με το ίδιο το παράδειγμα μας. Σε εμπιστεύομαι γιατί δεν μπορεί αλλιώς να με εμπιστευτείς κι εσύ. Γιατί δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά ο αγώνας μας.

Αλλιώς... Καλύτερα μην τον ξεκινήσεις. Μείνε στην ασφάλεια του εαυτού σου (αν τον εμπιστεύεσαι και αυτόν).
*** 

Η αλληλεγγύη είναι προϊόν συνειδητοποίησης της κοινής μας μοίρας.
Μην την μπερδεύετε με την ελεημοσύνη.

π.χ. Στην μάχη, στο χαράκωμα όταν έχεις τον εχθρό να σε χτυπά από απέναντι, συνειδητοποιείς ότι πρέπει πάση θυσία να υπερασπιστείς όχι μόνο τον εαυτό σου αλλά και τον συμπολεμιστή σου.

Εκείνη την ώρα κατανοείς πόσο πολύτιμη είναι η ζωή του συμπολεμιστή σου.

Τότε κανείς δεν ενδιαφέρεται αν είσαι δεξιός η αριστερός! Τότε στηρίζετε ο ένας τον άλλο, γιατί έχετε κατανοήσει ότι μόνο έτσι μπορείτε να επιβιώσετε απέναντι στον κοινό εχθρό.

Αυτή λοιπόν η αμοιβαία και ισότιμη στήριξη των συμπολεμιστών διαμορφώνει σχέσεις αλληλεγγύης και παράλληλα σπάει τις προκαταλήψεις του ενός απέναντι στον άλλο.

Ανάλογες συνθήκες διαμορφώνουν και την ανάγκη για την δημιουργία μετώπου.

Ο κοινός εχθρός και η κοινή μοίρα δημιουργούν την αδιαμφισβήτητη ανάγκη, για συσπείρωση των λαϊκών δυνάμεων από όλο το φάσμα των δημοκρατικών πολιτικών τάσεων και ιδεολογιών ( από δεξιά μέχρι αριστερά) για την δημιουργία μετώπου.

Αλήθεια περιμένετε να δούμε στρατό και τανκς για να αντιληφθείτε ότι έχουμε πόλεμο;
Ότι η πατρίδα κι ο λαός της τελούν υπό κατοχή;
Ότι είναι χρέος μας, η δημιουργία λαϊκού δημοκρατικού μετώπου;
Ότι η αλληλεγγύη είναι η μόνη μας ελπίδα;
Όταν θα δούμε στρατό, θα είναι πλέον πολύ αργά!

Η κλεψύδρα αδειάζει...


 dromosanoixtos

ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΙ Δωρεάν σπόροι Ελληνικών ποικιλιών!!! Λέμε ΟΧΙ στα μεταλλαγμένα!!!ΟΣΟΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΣΤΕ ΘΑ ΣΑΣ ΤΑ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ!


Με αφορμή το  άρθρο του φίλου και συνεργάτη Αρίσταρχου, σχετικά με τις στείρες πιπεριές που αγόρασε και τα μεταλλαγμένα που έρχονται στο τραπέζι μας από την “πίσω πόρτα” (πχ η ΕΕ απαγορεύει την... καλλιέργεια μεταλλαγμένων προϊόντων για κατανάλωση από ανθρώπους, αλλά όχι και για δημιουργία ζωοτροφών), θυμήθηκα την υπέροχη προσπάθεια που γίνεται στο χωριό Παρανέστι της Δράμας, όπου εκεί υπάρχει ο σύλλογος “Πελίτι”.

Ο σύλλογος αυτός έχει ως σκοπό την διατήρηση ντόπιων Ελληνικών ποικιλιών, φυτών και λαχανικών, που υπάρχουν στον Ελληνικό χώρο χιλιάδες χρόνια, όπως πχ η φάβα Σαντορίνης που καλλιεργείται τουλάχιστον από το 2000 πΧ.
Το σημαντικότερο που κάνει ο συγκεκριμένος σύλλογος είναι ότι, όχι μόνο διατηρεί τους σπόρους των γνήσιων ποικιλιών, αλλά τους στέλνει εντελώς ΔΩΡΕΑΝ σε όποιον θέλει να καλλιεργήσει Ελληνικές ποικιλίες και να καταναλώνει προϊόντα που βασίζονται στους νόμους της φύσης.
Αξίζει να επισκεφτείτε την σελίδα της κοινότητας “Πελίτι” peliti.gr και γιατί όχι, όσοι ενδιαφέρονται και μπορούν, να ζητήσουν σπόρους για να ξέρουν ότι αυτό που βάζουν στο τραπέζι τους και τρώνε και τα παιδιά τους είναι αγνό και Ελληνικό…


Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Η Ελλάδα που αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιμένει, κι όποιος δεν καταλαβαίνει δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει...


Aliki Papachela κοινοποίησε τη φωτογραφία του χρήστη ΥΠΕΡ της Καταργησης της Βουλευτικης
Η Ελλάδα που αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιμένει, κι όποιος δεν καταλαβαίνει δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει...
Πλήρης απόπατος.
 
 sibilla

Κάθε συνάντηση στη ζωή είναι ένα μάθημα!


 Κάθε συνάντηση στη ζωή είναι ένα μάθημα!


Είμαι σε μια ηλικία που δεν κρατάω κακία για τίποτα και σε κανέναν απλά απομακρύνομαι! Με αυτό τον τρόπο θέλω να προστατέψω τον εαυτό μου, την ψυχική μου ηρεμία και γαλήνη! Ο κάθε άνθρωπος που μπήκε στην ζωή μου, με δίδαξε κάτι και μου δημιούργησε συναισθήματα! Είτε θετικά, είτε αρνητικά, δεν έχει σημασία αφού και τα δυο είναι εξίσου σημαντικά.
Άλλοτε ένιωσα θαυμασμό για κάποιους ανθρώπους – ένα είδος προς εξαφάνιση – επειδή η καλοσύνη της ψυχής τους υπερτερούσε! Δεν σας κρύβω ότι ένιωσα την ανάγκη να γίνω σαν αυτούς! Να φτάσω έστω στο ελάχιστο της μεγαλοψυχίας, της καλοσύνης, της αγνότητάς τους! Κάποιοι άλλοι μου προκάλεσαν ανάμεικτα συναισθήματα! Δεν μπορούσα να καταλάβω αν ηταν αληθινοί ή έπαιζαν θέατρο, γιατί το βλέμμα προδίδει όσα έχει η καρδιά καλά κρυμμένα!
Κάθε συνάντηση στη ζωή είναι ένα μάθημα!
Ό,τι και αν προσπαθεί να κρύψει ο κάθε άνθρωπος με τα λεγόμενά του, το βλέμμα τα βγάζει στην επιφάνεια: Τη ζηλοφθονία, την κακία την απέχθεια! Άραγε έχω καταλάβει σωστά ή έχω πέσει έξω; δεν θέλω να αδικήσω κανέναν! Και όταν έφτανε η στιγμή να επιβεβαιωθούν οι υποψίες μου, τα έβαζα με τον εαυτό μου, που εθελοτυφλούσα μπροστά στο αυτονόητο!
Μια άλλη κατηγορία ανθρώπων μου προκάλεσε συναισθήματα αγανάκτησης, αηδίας και απογοήτευσης! Και αυτοί όμως είχαν να με διδάξουν κάτι σημαντικό! Ποτέ να μην γίνω σαν αυτούς και να είναι για μένα παραδείγματα προς αποφυγή!
Γι’ αυτό λοιπόν, κάθε συνάντηση στην ζωή μας, είναι ένα μάθημα! Εσύ όμως θα πρέπει να αποφασίσεις από ποια οπτική γωνία θα το δεις: Είσαι έτοιμος να κρατήσεις τα θετικά και να προχωρήσεις με περισσότερη δύναμη ή θα επιτρέψεις στα αρνητικά να εισχωρήσουν σαν αγκάθι στην ψυχή σου που θα στέκεται εμπόδιο στην εξέλιξή σου;

 enallaktikidrasi

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Ο Trump και τα αδιέξοδά των ΗΠΑ αναφορικά με τη Ρωσία

Ο Trump και τα αδιέξοδά των ΗΠΑ αναφορικά με τη Ρωσία
Των Δημήτρη Τσαϊλά και Αλέξανδρου Δρίβα*
Οι συσχετισμοί ισχύος είναι αυτοί που αναδεικνύουν τους νικητές και τους ηττημένους στη διεθνή πολιτική. Ο πολιτικός ρεαλισμός, στο σύνολο των κατευθύνσεών του, παραδέχεται πως τα κέρδη που προκύπτουν για ένα κράτος, (όταν οι συσχετισμοί ισχύος είναι επωφελείς γι' αυτό) είναι σχετικά και όχι απόλυτα. Αν προχωρήσουμε παρακάτω αυτή την παραδοχή, θα δούμε πως εκεί οφείλεται η αλλαγή των ισορροπιών στο διεθνές σύστημα. Συγκριτικά λοιπόν, ο κερδισμένος παίκτης τα τελευταία 20 έτη, είναι η Ρωσία. Γιατί όμως ο πρόεδρος Putin έχει κάθε λόγο να χαμογελάει; Πώς κατάφερε η Ρωσία να είναι η χώρα που κατάφερε να αλλάξει υπέρ της τους συσχετισμούς ισχύος;
Η ορθή πρόβλεψη
Στο σύνολό του, ο δυτικός κόσμος έπαψε να ασχολείται με τη σφαίρα των προβλέψεων. Η κατάρρευση της ΕΣΣΔ και το -μηδενικού αθροίσματος- παίγνιο μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων που διαμόρφωνε τους μεταξύ τους συσχετισμούς ισχύος, έλαβε τέλος. Το διεθνές σύστημα που προέκυψε μετά το τέλος της ΕΣΣΔ, ήταν ναι μεν πολυπολικό αλλά σαφώς ακίνδυνο (έως και φιλικό) για τις ΗΠΑ. Gorbachev και Yeltsin, σηματοδότησαν μια σιγουριά για τη Δύση, αναφορικά με το μέλλον της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η αναρρίχηση στην εξουσία του Putin, έθεσε τα πράγματα σε άλλη βάση. Πολλοί ήταν αυτοί που πίστεψαν στην αναβίωση ενός Ψυχρού Πολέμου, όμως η άνοδος της Ρωσίας, είχε αρκετές συνέπειες. Πρώτον, κατέστη σαφές στις ΗΠΑ ότι η πρωτοκαθεδρία στις διεθνείς υποθέσεις δεν είναι μόνιμη, δεν αποτελεί ένα έπαθλο το οποίο μπαίνει σε κάποια τροπαιοθήκη. Τα πάντα διεκδικούνται. Δεύτερον, η Κίνα, συνέχισε να κερδίζει χρόνο. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, επωφελούμενη από την Τριγωνική Διπλωματία του Νixon, το Πεκίνο έκανε την δυναμική του είσοδο στις διεθνείς υποθέσεις.
Σήμερα, οι περισσότεροι αναλυτές και σχολιαστές (από ακαδημαϊκούς, μέχρι δημοσιολόγους και πολιτικούς) παραδέχονται ότι τα λάθη των ΗΠΑ εστιάζονται σε μια λέξη: «υποτίμηση του Putin και της Ρωσίας». Με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, οι ΗΠΑ ατένισαν τη Ρωσική Ομοσπονδία ως ένα χώρο ο οποίος δεν έχει τη δυνατότητα να επανέλθει μετά από 60 έτη συνεχούς –πολεμικής- φθοράς. Η ορθή πρόβλεψη για τη Ρωσία, δεν ήλθε ποτέ από πλευράς Δύσης. Ο λόγος είναι ότι η Δύση ουδέποτε αντιλήφθηκε ότι το πολυπολικό και παγκοσμιοποιημένο διεθνές περιβάλλον, μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και από άλλες δυνάμεις, προκειμένου να αυξήσουν τους συντελεστές ισχύος τους. Η –στα όρια νόμου- ταύτιση της δημοκρατίας με τον καπιταλισμό και την οικονομική ανάπτυξη, ήταν το μεγάλο λάθος της Δύσης. Αποδείξεις αυτού του λάθους, ήταν η Ρωσία αλλά και η Κίνα.
Ασκεί ο Trump τη δική του εξωτερική πολιτική;
Οι ΗΠΑ μετά από τις εκλογές του Νοεμβρίου του 2016, δεν είναι αυτές που ήταν πριν από την πόλωση του αιώνα, μεταξύ Hillary Clinton και Donald Trump. Ο νυν πρόεδρος των ΗΠΑ, είχε υποσχεθεί μια νέα εξωτερική πολιτική, αρεκτά διεκδικητική σε σύγκριση με αυτήν του προκατόχου του. Παράλληλα, είχε –προεκλογικά- υποσχεθεί ένα νέο διάλογο με τη Ρωσία.
Η κουβέντα-υπόθεση της ρωσικής εμπλοκής στις εκλογές των ΗΠΑ, έχει φέρει τον Trump σε ένα αδιέξοδο. Αυτό το αδιέξοδο το μοιράζονται και οι ίδιες οι ΗΠΑ. Οι Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ, πιστεύουν πως μια αντιπολίτευση που θα στηριχτεί στις πιθανές υπόγειες σχέσεις μεταξύ επιτελείων Putin και Trump, σε συνδυασμό με την απειρία της κυβέρνησης του δεύτερου, μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στην παραίτηση τον Trump. Ακόμη και τώρα που λαμβάνει χώρα το G20 στο Αμβούργο, πρώην δρώντες των ΗΠΑ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, επιμένουν στη σκληρή γραμμή που πρέπει (σύμφωνα με αυτούς) να τηρούν οι ΗΠΑ απέναντι στη Ρωσία, μη διστάζοντας να θεωρούν «πατέρα» του λάθους της πολιτικής του κατευνασμού απέναντι στη Ρωσία των George Bush Jr.
Οι ΗΠΑ έχουν ανοίξει αρκετά μέτωπα. Το πρώτο είναι στην Ουκρανία. Το δεύτερο είναι στη Συρία. Ο Trump ακροβατεί ανάμεσα στις προεκλογικές του δεσμεύσεις και την πίεση που δέχεται στο εσωτερικό του. Η Β. Κορέα είναι η κατάλληλη –μολονότι επικίνδυνη - νομιμοποιητική είσοδος των ΗΠΑ στα αφορώντα την Ανατολική Ασία. Η Ρωσία εδώ και κάποιον καιρό, έχει στείλει στρατεύματα στα σύνορά της με την Β. Κορέα και διαμηνύει πως δε θα επιτρέψει να γίνει κάποια επιχείρηση εναντίον της Β. Κορέας, επιμένοντας πως πρέπει να υπάρξει διπλωματική οδός. Η ουδέτερη στήριξη που λαμβάνει η Β. Κορέα από Ρωσία και Κίνα, έχει ως αποτέλεσμα να αποθρασύνει τη Β. Κορέα. Με άλλα λόγια, η Ρωσία υπενθυμίζει στις ΗΠΑ πως οι σινο-ρωσικές σχέσεις θα αναβαθμιστούν περαιτέρω και αυτό θα έχει μεγάλο αντίκτυπο στην αμερικανική πολιτική που συνοψίζεται στο «pivot to Asia». Τα ανταλλάγματα που ουσιαστικά ζητά η Ρωσία για να πάψει να θέτει εμπόδια στα όσα γίνονται μεταξύ Β.Κορέας και ΗΠΑ (μαζί με Ιαπωνία και Ν. Κορέα) είναι η επίλυση του ουκρανικού ζητήματος υπέρ της Ρωσίας, ο σεβασμός των ρωσικών συμφερόντων στη νέα μέρα της Συρίας αλλά και η άρση (έστω μερική κατ' αρχήν) των οικονομικών κυρώσεων που έχουν θέσει οι ΗΠΑ στη Ρωσία (συνολικά ο δυτικός κόσμος). Η Μόσχα υπενθυμίζει στις ΗΠΑ ότι τόσο με το Ιράν, όσο και με την Τουρκία, διατηρεί πλέον ειδικές σχέσεις.
Η ιδεοληψία στις διεθνείς σχέσεις δημιουργούσε πάντα τις μεγαλύτερες εντάσεις. Όταν πρόκειται για τη διατήρηση της τάξης της διεθνούς ασφάλειας, τα πράγματα είναι ακόμη πιο κρίσιμα. Η ισορροπία ισχύος μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας θα είναι και στο απώτερο μέλλον, το 1/3 της επιτυχούς διατήρησης της διεθνούς ειρήνης (σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας και σχέσεις Ρωσίας-Κίνας, συμπληρώνουν το παζλ της παγκόσμιας ισορροπίας δυνάμεων). Η επόμενη χρονιά, με τις αναμενόμενες εξελίξεις σε Συρία και Ουκρανία, θα είναι κρίσιμη για τις σχέσεις ΗΠΑ και Ρωσίας που καθορίζονται –πλέον- από πολλούς παράγοντες.
* Ο Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ε.α. και ο Αλέξανδρος Δρίβας είναι υποψήφιος Δρ. Διεθνών Σχέσεων, Συντονιστής της Ομάδας Ανατολικής Μεσογείου στο ΤΟ.ΡΕ.ΝΕ


liberal

Αν βρεθεί μια τέτοια γυναίκα στο δρόμο σου, μην σπαταλήσεις το χρόνο της αν δεν είσαι έτοιμος να της δώσεις την αλήθεια σου

alt
Υπάρχουν κάποιες γυναίκες φίλε μου, που η ζωή τους έδειξε το δρόμο για την κόλαση πολύ νωρίς.
Κι εκείνες, δεν δίστασαν να τον περπατήσουν αυτό το δρόμο.
Τον περπάτησαν και έφτασαν εκεί.
Και η κόλαση δεν τις κατάπιε.
Μπορεί να τις τσάκισε, μπορεί να τις χάραξε, αλλά δεν τις κατάπιε.
Βρήκαν μέσα τους την δύναμη και σηκώθηκαν.
Βρήκαν μέσα τους την δύναμη και χάραξαν ξανά την πορεία τους για την ζωή.

Αν βρεθεί μια τέτοια γυναίκα στο δρόμο σου, μην σπαταλήσεις το χρόνο της αν δεν είσαι έτοιμος να της δώσεις την αλήθεια σου.
Μην της ζητάς κομμάτια της αν δεν ξέρεις πώς να τα αγαπήσεις.
Όλα.
Και τα αγγελικά πλασμένα και τα χαραγμένα από την κόλαση.
Και τα φωτεινά και τα σκοτεινά.

Αν ανήκεις στους αδύναμους, μην προσπαθήσεις καν να μείνεις στην ζωή της. Δεν μπορείς.
Μια τέτοια γυναίκα για να αντέξεις και να την αγαπήσεις, μα κυρίως να την κάνεις να σε αγαπήσει και να σε εμπιστευτεί, θέλει δύναμη, επιμονή κι υπομονή σε μεγαλύτερο βαθμό απ' αυτόν που φαντάζεσαι.



Είναι απρόβλεπτη και δεν μπορείς να υπολογίσεις ποτέ τις αντιδράσεις της με την κοινή λογική.
Άλλες φορές θα είναι αεράκι που θα σε δροσίζει και θα σου δίνει ανάσες κι άλλες φορές θα γίνεται ανεμοστρόβιλος που δεν θα αφήνει τίποτα όρθιο στο πέρασμά του.

Όταν γίνεται ανεμοστρόβιλος, αγάπα την λίγο πιο πολύ.
Μείνε κι ας σε διώχνει. Αγάπα την λίγο πιο πολύ, λίγο πιο βαθιά.

Είναι γεμάτη αντιφάσεις.
Άλλοι την λατρεύουν κι άλλοι την μισούν.
Δεν την αφορούν ούτε οι μεν, ούτε οι δε.
Την αφορά μόνο εκείνος που θα αγαπήσει. Εκείνος που θα εμπιστευτεί.

Μοιάζει με εκκρεμές που κινείται ανάμεσα σε φόβους και φοβίες από το παρελθόν και μια ατόφια αυτογνωσία και σιγουριά για το παρόν της.
Γιατί ξέρει τι έχει αντέξει, από τι έχει επιβιώσει, τι δρόμους έχει περπατήσει.

Κι αν κάποια στιγμή νιώσει φόβο και ανασφάλεια, δεν θα στο πει με λέξεις κοινές. Θα στο δείξει όμως κι εσύ θα πρέπει να το καταλάβεις. Να μείνεις.
Να την κρατήσεις λίγο πιο σφιχτά. Να της δώσεις ένα φιλί.
Όχι, μην μπερδεύεσαι, δεν φοβάται να σου παραδώσει τις αδυναμίες της.

Είναι τόσο δυνατή που ξέρει τις αδυναμίες της και τις αγαπάει μια μια.
Ο τρόπος της να σου πει ότι σε αγαπάει, είναι η εμπιστοσύνη της να σου παραδίνει γυμνές τις αδυναμίες της.

Αγάπα τις αδυναμίες της και ψάξε μέσα της προσεκτικά αν αντέχει.

Γιατί όσο εσύ ζούσες μια άλλη ζωή, εκείνη έμεινε πάλευε με το χάος στο μυαλό της. Κυνήγαγε το χρόνο κι έδινε μάχες μαζί του. Μάζευε τα κομμάτια της και προσπαθούσε να τα ξαναβάλει στην θέση τους ένα ένα. Και μετά, τακτοποιεί έναν έναν τους δαίμονές της, σκοτώνει τους δράκους του παραμυθιού της. Κι όταν σε διώχνει τότε, εσύ να την αγαπάς λίγο πιο πολύ.

Δεν της αρέσουν οι πολλοί άνθρωποι, δεν της αρέσει να αλλάζει συνήθειες. Αν την παρατηρήσεις, έχει ένα μοτίβο σε όλα.

Τις περισσότερες φορές, θα πέσει στην φωτιά και θα δώσει τις μάχες της σαν να μην φοβάται τίποτα. Μην γελιέσαι, φοβάται, μα έμαθε μέσα στην κόλαση που έζησε να ξεγελά ακόμα και τον φόβο.
Να του βγάζει την γλώσσα και να τον κοροϊδεύει.

Ακόμα κι όταν αρνείται να κρατηθεί από εσένα νομίζοντας πως «μπορεί», εσύ μείνε με το χέρι σου απλωμένο.
Την ηρεμεί να ξέρει πως μπορεί να το κρατήσει.

Κι όταν την δεις να γελάει αληθινά, μέσα από την ψυχή της, εκείνη την στιγμή που ο χρόνος θα έχει παγώσει, που δεν θα την ορίζει ο πόνος, τα μάτια της θα λάμψουν. Μόνο να θυμάσαι.. για να λάμψει κάτι, χρειάζεται σκοτάδι και το σκοτάδι της δεν την έχει αφήσει.

Για λίγο, το έχει νικήσει.
Για λίγο ακόμα.

Γι' αυτό μείνε.

Κι αν μείνεις, αν αντέξεις, εκείνη θα σου δώσει το φως που τόσο καιρό μάζευε και δεν είχε αφήσει να δει κανείς.
Γιατί θα ξέρεις πως δεν είναι εκεί γιατί δεν έχει κάπου αλλού να είναι αλλά σε επέλεξε.
Γιατί την κέρδισες την θέση σου στο βάθρο της.

Γιατί αν σε αγαπήσει, την έχεις κερδίσει ολόκληρη.
Γιατί αν σε αγαπήσει, θα το κάνει απόλυτα και ολοκληρωτικά.
Γιατί αν σε αγαπήσει, θα γίνει αέρας να ανασάνεις και να ταξιδεύεις μακριά και λόγος να γυρνάς.

Πρόσεχε όμως.. υπάρχει ένα πράγμα που δεν συγχωρεί.
Να γίνεις μικρός στα μάτια της.
Να γίνεις τοσοδούλης μπροστά της.
Αν μικρύνεις στα μάτια της, θα εξαϋλωθείς στην ψυχή της κι αυτό, δεν μπορεί να τον συγχωρέσει όχι σε εσένα, στον εαυτό της.

Αν σε αγαπήσει, θα σου παραδώσει τον εαυτό της και κάθε όπλο με το οποίο μπορείς να την τσακίσεις, να την κάνεις χίλια κομμάτια, να την σπάσεις.
Όμως ξέρεις,  είναι εύθραυστη μέχρι να σπάσει.
Μετά, κόβει!

Ακόμα κι αν αυτό που θα κόψει θα είναι ο εαυτός της που επέτρεψε σε έναν τοσοδούλη να δει τις αδυναμίες της.

Καλημέρα Κόσμε!!
Σοφία Παπαηλιάδου

melodytravel

Δεν θα δούμε φως στο τούνελ γιατί...


Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Ποιο είναι το καλύτερο τυρί στον κόσμο;

Του Δημήτρη Κουρέτα*

Αν ήμουνα υπουργός Γεωργίας σε μια χώρα που έχει προϊόν τη φέτα θα κυκλοφορούσα κάθε μέρα με ρούχα που θα έγραφαν:

«Ποιο είναι το καλύτερο τυρί στον κόσμο που έχει: 2 φορές περισσότερη Β12 από το cheddar, 4 φορές περισσότερη βιταμίνη D από την παρμεζάνα, 2 φορές περισσότερο σίδηρο από το blue cheese...
και 3 φορές περισσότερο ασβέστιο από το brie; Η ΦΕΤΑ» και στο πίσω μέρος της μπλούζας «Δεν με νοιάζει η συμφωνία με την Ιαπωνία για τη φέτα». Και θα υποχρέωνα και τους υπαλλήλους του Υπουργείου να φοράνε τέτοια μπλουζάκια.

Θυμάστε πριν λίγους μήνες που σφάζονταν τα κόμματα για το ποιος ευρωβουλευτής είναι περισσότερο Έλληνας; Η αιτία ήταν η φέτα και η συμφωνία CETA. Κάτι τέτοιο θα γίνει και τώρα για τη συμφωνία με την Ιαπωνία για τη φέτα. Πανηγυρίζει η κυβέρνηση γιατί πετύχαμε επιτέλους συμφωνία προστασίας του ονόματος Φέτα στην Ιαπωνία. Δεν μας λένε όμως ότι η Ελλάδα εξάγει φέτα αξίας συνολικά 250 εκατ. Από τα οποία το 91% εντός ΕΕ που έτσι και αλλιώς προστατεύεται και στην Ιαπωνία το αστρονομικό ποσό των 120.000 ευρώ. Φοβερό ε;

Αξίζει όμως να μαλώνουμε για κάτι που είναι δικό μας και είναι το καλύτερο τυρί στον κόσμο, αλλά δεν τo ξέρουμε ούτε στην Ελλάδα;

Για να δούμε το γιατί.

1. Τα προβλήματα που έχει πολύς κόσμος με την πέψη του αγελαδινού γάλακτος και αγελαδινού τυριού, και την βαρυστομαχιά, δεν υπάρχουν με τη φέτα που είναι από πρόβειο και κατσικίσιο γάλα.

2. Η Ιστιδίνη είναι ένα απαραίτητο αμινοξύ (ειδικά στα παιδιά) γιατί δεν μπορούμε να το συνθέσουμε. Επίσης η βιταμίνη Β6 είναι απαραίτητη για την καλή υγεία μας. Συνδυάζοντας και τα δύο με την κατανάλωση φέτας, έχουν δείξει κλινικές μελέτες, φτιάχνουμε ισταμίνη που μας βοηθάει στην διατήρηση ενός καλού επιπέδου σωστής φλεγμονώδους αντίδρασης. Δηλαδή βελτιώνουμε το αμυντικό μας σύστημα.

3. Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη και κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι προϊόντα όπως η φέτα βελτιώνει το γλυκαιμικό προφίλ σε διαβητικούς ασθενείς αυξάνοντας την έκκριση ινσουλίνης.

4. Είναι πολύ καλή πηγή ασβεστίου, το οποίο βοηθάει τη λειτουργία των οστών, των μυών, και των νεύρων. Ίσως όπως κανένα άλλο μέταλλο.

5. Είναι άριστη πηγή βιταμίνης Α, που βοηθάει στην όραση, στην αναπαραγωγή και στην άμυνα του σώματος.

Έτσι λοιπόν μια μικρή μερίδα 85 γραμ. μας δίνει 14 γραμ. πρωτεΐνης, το 74% της βιταμίνης Β2 που θέλουμε τη μέρα, το 42% της βιτ. Β12, το 75% του ασβεστίου και το 50% του φωσφόρου.

Σε συνεργασία λοιπόν με τη ανύπαρκτη τόσα χρόνια Διεπαγγελματική Φέτας θα φτιάχναμε για εξαγωγή χιλιάδες τόνους μικρές μερίδες φέτας των 100 γραμ. με τις ακόλουθες επισημάνσεις υγείας για τη φέτα σύμφωνα με τον Ευρ. Κανονισμό 432/2012 για τους ισχυρισμούς υγείας:

α. συμμετέχει στην φυσιολογική λειτουργία των μυών
β. συμμετέχει στη φυσιολογική λειτουργία των πεπτικών ενζύμων
γ. συμμετέχει στη φυσιολογική ανάπτυξη των δοντιών στα παιδιά
δ. Συμβάλλει στα φυσιολογικά οστά
ε. Συμβάλλει στην φυσιολογική όραση

και καμιά 20αριά ακόμη ισχυρισμούς υγείας, οι οποίοι θα εκτόξευαν τη φέτα σε διεθνείς αγορές στην ΕΕ. Ισως το κάνουν οι ξένοι σύντομα, εισάγοντας τη δική μας φέτα σε μεγάλες συσκευασίες και μεταμορφώνοντας την.*


*Ο Δημήτρης Κουρέτας είναι Καθηγητής Βιοχημείας-Βιοτεχνολογίας Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Πρώην Αναπληρωτής Πρύτανης

Oι πραγματικές πολιτικές διαφορές.

Του Χρήστου Γιανναρά
Χιλιοειπωμένο, αλλά σταθερά και βασανιστικά επίκαιρο: Oι κλασικές στον πολιτισμό του «Διαφωτισμού» πολιτικές διακρίσεις Δεξιά - Aριστερά - Kέντρο έμειναν στο ελλαδικό νεωτερικό κρατίδιο πάντοτε «γυμνά ονόματα» (nomima nuda). Aπηχούσαν ωχρές ιδεοληψίες, μιμητικές του δυτικού πρωτοτύπου, όχι οργανικά γεννήματα εγχώριων συνθηκών και δεδομένων.

Δεν υπήρξε «προτεσταντισμός» στην Eλλάδα, ο τρόμος του

«απόλυτου προ-ορισμού» για σωτηρία ή απώλεια του ατόμου (predestinatio), επομένως ούτε και ανάγκη για συσσώρευση κεφαλαίου, πίστη στον πλουτισμό ως αυταξία (σημείο θείας εύνοιας). Yπήρχαν στις ελληνικές κοινωνίες μεγαλοπλούσιοι, συνήθως με νοοτροπία «εθνικού ευεργέτη», πάντως όχι ο τύπος του χρηματανθρώπου εξουσιαστή που υποτάσσει κάθε χαρά ζωής στη στυγνή απολυταρχία της οικονομίας.

Oι ελλαδικές απομιμήσεις των διακρίσεων Δεξιάς - Aριστεράς - Kέντρου είχαν ένα στοιχείο μιμητικής ξιπασιάς σχεδόν κωμικό: «Πολιτισμός» και «εκσυγχρονισμός» θεωρήθηκε το να έχουμε και εμείς κοινοβούλιο, επομένως κόμματα της Δεξιάς, της Aριστεράς, του Kέντρου. Oχι επειδή στην κοινωνία μας υπάρχουν αυτές οι διακρίσεις και έπρεπε να αντιπροσωπευθούν στη Bουλή, αλλά επειδή δεν μπορείς να λέγεσαι «Eυρωπαίος» και να μην έχεις να επιδείξεις κόμματα Δεξιάς - Aριστεράς - Kέντρου!

Σίγουρα, μια κοινωνία, αν θέλει να επιβιώσει ιστορικά, οφείλει να προσλαμβάνει συνεχώς και να αξιοποιεί το καινούργιο. Aλλά να το κάνει για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της, όχι για την ξιπασιά του συμπλεγματικού επαρχιώτη. Tο κριτήριο της πρόσληψης δεν μπορεί να είναι ούτε η αυτοχθονία, ούτε ο δανεισμός των θεσμών. Eίναι η κοινωνική ανάγκη και μόνο – η εξυπηρέτηση των αναγκών της συγκεκριμένης κοινωνίας. Oταν μια κοινωνία έχει εθισμούς είκοσι πέντε αιώνων (από τον Kλεισθένη ώς το 1821) κοινοτικής αυτοδιαχείρισης, που τη σεβάστηκαν όλα τα επικυρίαρχα διεθνικά σχήματα, είναι παραφροσύνη, στην κυριολεξία, να υιοθετεί διαφορετικό θεσμικό πλαίσιο (γεννημένο από την πείρα και τις ανάγκες άλλων κοινωνιών) μόνο από μικρονοϊκή ξιπασιά μειονεξίας.

Πληρώσαμε πολύ ακριβά (και πληρώνουμε ακόμα) αυτή τη μικρονοϊκή επιλογή. Mε τίμημα αφόρητο: την ανίατη ανοργανωσιά, επομένως την ενδημική υπανάπτυξη, τους φανατισμένους διχασμούς, τον διεθνή διασυρμό και χλευασμό, τον τρομακτικό, σήμερα πια, υποβιβασμό της κατά κεφαλήν καλλιέργειας. Xώρια το αδικοχυμένο αίμα, οι μυριάδες σφαγιασμένοι, στους παρανοϊκούς εμφυλίους, Eλληνες.

Aκόμα σήμερα, κάθε βράδυ στα Eξάρχεια, η ελλαδική μας κοινωνία εμφανίζεται βυθισμένη στην ολοκληρωτική παράνοια: Ποιος πολεμάει ποιον, ποιος είναι ο εξεγερμένος, ποια στέρηση ή ποια καταπίεση αντιμάχεται, ποιον αντίπαλο θέλει με λύσσα να θανατώσει; Ποιος είναι ο «αντικρατιστής» και ποιος ο «κρατιστής», όταν ο ίδιος, που σήμερα το κορμί του λαμπαδιάζει από τις «μολότοφ» των αντικρατιστών, αύριο στην ίδια πλατεία, θα διαδηλώνει σπαραχτικά τον απελπισμό του από το κράτος; Aν υπήρχε ίχνος κοινωνικής ευαισθησίας στον «αριστερό» πρωθυπουργό και στον μεγαλαυχούντα «αρχηγό» της αξιωματικής αντιπολίτευσης, θα ήταν και οι δυο, κάθε βράδυ, μαζί ή χώρια, εκεί, στα Eξάρχεια. Kάθε βράδυ, ώσπου να πετύχουν λύση και να βάλουν τέλος στο γαγγραινιασμένο, σαράντα τρία ολόκληρα χρόνια, έλκωμα – στη διεθνοποιημένη ξεφτίλα μας.

Aλλά, ας μην τρέφουμε φρούδες ελπίδες. Eχουμε να κάνουμε με εκλεγμένους «προέδρους» επαγγελματικών συντεχνιών, όχι με κοινωνικούς μπροστάρηδες, όχι με αρχηγούς. Iσως η μόνη φορά στην ιστορία του νεωτερικού ελλαδικού μας κρατιδίου που τα πολιτικά μας κόμματα δεν πιθήκιζαν δάνειες ιδεολογίες και πατέντες (Δεξιά - Aριστερά - Kέντρο) αλλά απηχούσαν τις λαϊκές προτιμήσεις, ήταν τότε, στην πολύ αρχή, με την αφελή ειλικρίνεια των ονομασιών: Aγγλικόν Kόμμα, Γαλλικόν Kόμμα, Pωσικόν Kόμμα. Δεν ήταν οπωσδήποτε εθελόδουλη επιλογή πατρωνίας, πιθανότερο είναι να επένδυαν ελπίδες υποστήριξης για την απελευθέρωση της ακόμα υπόδουλης πλειονότητας του Eλληνισμού. Kαι διαφοροποιούντο οι εκτιμήσεις και γνώμες για το ποια από τις «Mεγάλες Δυνάμεις» θα βοηθούσε ειλικρινέστερα και αποτελεσματικότερα τους Eλληνες.

Tο ανάλογο σήμερα θα ήταν να συνέπιπταν όλοι στην παραδοχή ότι πρώτη ανάγκη είναι ο εκσυγχρονισμός της χώρας: η επανίδρυση του κράτους. Kαι να διαφοροποιούνται οι γνώμες - προτάσεις για τις πολιτικές (τρόπους και μεθόδους) της επανίδρυσης. Δύο κόμματα θα αρκούσαν (λογικά) για να συγκεφαλαιώνουν τις πολιτικές διαφορές: Eνα Kόμμα Eκσυγχρονιστικού Eξευρωπαϊσμού και ένα Kόμμα Eλληνοκεντρικού Eκσυγχρονισμού. Περίπου υπόδειγμα κράτους στην πρώτη περίπτωση: η Σιγκαπούρη. Στη δεύτερη, το σύγχρονο κράτος του Iσραήλ.

Tο πρώτο κόμμα, τίμια και καθαρά, όχι πια συγκαλυμμένα και υποκριτικά, θα ζητούσε την ψήφο των Eλλήνων, προκειμένου να τους απαλλάξει από την «ελληνικότητά» τους. Δηλαδή, από την παρελθοντολαγνεία, τη βαλκάνια επαρχιωτίλα, την προσκόλληση στο φολκλόρ και στη συντήρηση, στο ραγιάδικο ρουσφέτι, στη θρησκοληψία. Tο κόμμα αυτό θα επαγγελλόταν ευθέως (όχι με κουτοπονηριές) την εμπορευματοποίηση της γνώσης (τη σύνδεσή της με την παραγωγή), επομένως την ιδιωτικοποίηση των «σοβαρών» πανεπιστημίων και τη χειραγώγηση της μετριότητας προς τη χειρωναξία. Θα εξήγγελλε το κόμμα αυτό την εισαγωγή του λατινικού αλφαβήτου.

Tο δεύτερο κόμμα θα επιχειρούσε να βασίσει την πολιτική του στη βεβαιότητα της κοινής εμπειρίας ότι ο εκσυγχρονισμός δεν κερδίζεται με τη μίμηση του καινούργιου που άλλοι παράγουν, αλλά με την ενεργό δημιουργική παραγωγή του καινούργιου, ρεαλιστικά συνδεδεμένη με τις επιχώριες ανάγκες, όχι με την ξιπασιά. Aκόμα και για να υιοθετήσει μια κοινωνία υπερσύγχρονης τεχνολογίας συστήματα παραγωγής ή άμυνας, θα το πετύχει μόνο αν ξέρει τι έχει δικό της, πολύτιμο, και νιώθει πραγματική (όχι πλασματική) ανάγκη να το υπερασπίσει. Δεν ήταν συναισθηματική η απόφαση να αποτελέσει επίσημη γλώσσα του κράτους του Iσραήλ το αρχαιότερο σωζόμενο ιδίωμα της Eβραϊκής – το αντίστοιχο θα ήταν να είχαμε εμείς επιλέξει, ιδρύοντας το ελάχιστο εθνικό μας κρατίδιο, ως επίσημη γλώσσα την ομηρική.

Ποιες ικανότητες του ανθρώπου πρέπει να καλλιεργηθούν κατά προτεραιότητα, για να κατορθώνεται, σε συνεχή, γόνιμη, επικαιρική παραγωγή η συλλογική του ετερότητα; Kυρίως η γλώσσα, τα μαθηματικά, η μουσική καλλιέργεια. H ιστορική συνέχεια και η οικονομική ευρωστία μιας συλλογικότητας χτίζονται στα σχολειά. Oμως ο κ. Kυριάκος μιλάει ακόμα μόνο για προσέλκυση ξένων επενδυτών! Παλαιό ημερολόγιο.


Πηγή: kathimerini.gr