Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

Έσπειραν ανέμους θερίζουν θύελλες….

Του Νίκου Βαρσάμη


Στο πολύκροτο βιβλίο που εκδόθηκε του Σάμουελ Χάντιγκτον «Η σύγκρουση των πολιτισμών», ο συγγραφέας φαίνεται να δικαιώνεται από τις εξελίξεις που ακολούθησαν. 

«Προφήτης» του καιρού μας ο Χάντιγκτον; Πιθανόν, αλλά αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, αφού, δεν είναι λίγοι αυτοί που εκτιμούν, ότι τέτοιου είδους συγγραφικά έργα, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η εκλαΐκευση της πολιτικής που προ-αποφασίζει του Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών και οι οργανικοί διανοούμενοι αναλαμβάνουν το έργο της προπαγάνδας….

Την εβδομάδα που μας πέρασε, γίναμε μάρτυρες μιας ακόμα πράξης που εκτυλίχθηκε, στον πιο κεντρικό δρόμο της Βαρκελώνης. Εκεί επέλεξε η δολοφονική ομάδα του ψευδώνυμου “ισλαμικού κράτους” να επιτεθεί με φορτηγό με συνέπεια να σκοτωθούν εν ψυχρώ 14 ανυποψίαστοι άνθρωποι και να τραυματιστούν 150, εκ των οποίων αρκετοί σε κρίσιμη κατάσταση. Λίγες ώρες αργότερα στην κωμόπολη Κάμπριλς, περίπου 200χλμ. από την Βαρκελώνη, 5 άντρες, παρέσυραν και τραυμάτισαν πεζούς πριν να πέσουν νεκροί από τα πυρά των αστυνομικών. 

Την ώρα που το ψευδώνυμο “ισλαμικό κράτος” χάνει τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή, την ίδια ώρα κλιμακώνει ένα νέο ιδιόμορφο, πρωτοφανή, ανορθόδοξο και τυφλό είδος πολέμου στην καρδιά της Δύσης με στόχο απλούς ανυποψίαστους ανθρώπους.

Αυτό το νέο είδος του απεχθούς ανορθόδοξου πολέμου, χωρίς κανόνες και χωρίς διακριτές γραμμές, που ο ISIS έχει εξαπόλυση ενάντια σε πολίτες των Δυτικών κοινωνιών, με κανένα τρόπο δεν πλήττει τις πολιτικές ηγετικές ελίτ της Δύσης.

Αντίθετα, οι νεοαποικιακές ιμπεριαλιστικές ηγεσίες των Δυτικών χωρών αξιοποιούν κυνικά αυτές τις τύφλες δολοφονικές επιθέσεις του ISIS για να ενισχύουν την εξουσία τους, σπέρνουν τον τρόμο και τον φόβο στις Δυτικές κοινωνίες, ενδυναμώνουν τον έλεγχο των πολιτών, τον αυταρχισμό και την αστυνομοκρατία.

Πολιτικά, για τον Δυτικό Ιμπεριαλισμό, οι επιθέσεις του ISIS συνιστούν, εκ των πραγμάτων, “βούτυρο στο ψωμί του “, αν και οι κίνδυνοι να ανατιναχτούν διασυνοριακές και κοινωνικές σχέσεις στην ευρύτερη περιοχή, από την Ευρώπη ως τη Μέση Ανατολή, είναι υπαρκτοί με ενδεχόμενες εφιαλτικές παρενέργειες.

Αυτήν την ώρα Μέση Ανατολή Βόρειος Αφρική και Ευρώπη ζουν τα επίχειρα των ασύγγνωστων άπληστων πολέμων που εξαπέλυσε η Δύση τις τελευταίες δεκαετίες ενάντια στις Αραβικές-μουσουλμανικές χώρες.

Η Ευρώπη χρειάζεται επειγόντως μια ριζική αλλαγή πορείας αν δεν θέλει σταδιακά να βυθιστεί στο χάος, στην ανασφάλεια και στους ατέλειωτους πολέμους.


Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΘΕΣΣΑΛΙΑ» 21-8-2017 Καθημερινή τοπική εφημερίδα -ίδρυση 1883- (ύλη παρέχεται μέσω συνδρομής)



sioualtec

6 πράγματα που θα έπρεπε να μαθαίνουμε στο σχολείο


Υπάρχουν κάποια πράγματα που αν τα μαθαίναμε στα σχολικά μας χρόνια, η ζωή μας θα ήταν σίγουρα καλύτερη. Δεν χρειάζεται να συμβεί κάποια δραματική αναδιαμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος, απλά να προστεθούν ορισμένα στοιχεία αυτογνωσίας και βιωματικές ασκήσεις, που θα καθιστούν τους ανθρώπους πιο συνειδητούς και πιο υγιείς, ψυχικά και σωματικά.

1) Τι είμαστε

Τις πιο τρελές πληροφορίες που μπορεί να φανταστεί κανείς, τις μαθαίνουμε στα σχολικά έδρανα: ποιες δυνάμεις ασκούνται σε ένα αντικείμενο που γυρίζει γύρω από τη Γη, από τι αποτελείται ένα μιτοχόνδριο, πότε έγινε ο εμφύλιος στην Αίγυπτο, πώς λέγανε τη γυναίκα του Σωκράτη, ποια είναι η πρωτεύουσα της Ουρουγουάης, ποια είναι τα αχώριστα μόρια στη γραμματική, και πολλά άλλα. 

Αυτό που δεν μας λένε είναι το σημαντικότερο όλων: τι είμαστε. Με την ίδια λογική που για να οδηγήσει κανείς ένα αυτοκίνητο πρέπει να αποκτήσει κάποιες βασικές γνώσεις για τη λειτουργία του, έτσι θα έπρεπε να μαθαίνουμε και κάποια βασικά πράγματα για το πώς λειτουργεί το σύστημά μας. Και δεν εννοούμε γνώσεις ανατομίας όπου χανόμαστε στους ορισμούς και τις περιγραφές, αλλά βιωματικές γνώσεις για το πώς διαμορφώνεται η συμπεριφορά ανάλογα με τις σκέψεις, πώς λειτουργεί ο νους, και, το σημαντικότερο, ότι αυτό που είναι πάντα παρόν σε όλες τις εμπειρίες της ζωής μας και στο οποίο αναφερόμαστε κάθε φορά που λέμε "εγώ", είναι η επίγνωση και όχι κάποιος χαρακτήρας ή προσωπικότητα.

2) Να χαλαρώνουμε

Ασχέτως του τι ζωή θα ζήσει ο καθένας από εμάς και τι εμπειρίες τον περιμένουν, θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο να μαθαίναμε κάποιες τεχνικές χαλάρωσης. Ασκήσεις αναπνοής, γιόγκα ή διαλογισμός, είναι ίσως οι ευκολότεροι τρόποι που αν τους μαθαίναμε από μικροί θα γλιτώναμε από περιττό άγχος, πόνο και ψυχοσωματικά συμπτώματα. Επίσης, θα μπορούσαν να μας φανούν πολύ χρήσιμα εργαλεία στις κρίσιμες περιόδους της ζωής μας, όταν τα όρια του συστήματός μας δοκιμάζονται και δεν έχουμε κανένα υπόβαθρο αυτοβοήθειας και αυτογνωσίας.

3) Ποια είναι η σχέση μας με τον νου μας

Ενώ λαμβάνουμε ένα σωρό πληροφορίες και ερεθίσματα, και ενώ γνωρίζουμε ότι η επεξεργασία αυτών των πληροφοριών και ερεθισμάτων γίνεται από τον νου με τη διαδικασία της παραγωγής σκέψεων, δεν μαθαίνουμε το πιο θεμελιώδες: ότι οι σκέψεις είναι απλά μια διαδικασία που συμβαίνει από το σώμα και ότι το να αντλεί κανείς την ταυτότητά του από τις σκέψεις είναι η πρωταρχική αιτία της δυστυχίας του. 

4) Τι είναι τα συναισθήματα και πώς να τα διαχειριζόμαστε

Πολλά δράματα θα είχαν αποφευχθεί αν μαθαίναμε κάποιες δεξιότητες διαχείρισης των συναισθημάτων μας. Όπως και οι σκέψεις, έτσι και αυτά, είναι απλά φαινόμενα που συμβαίνουν μέσα μας. Αντί να ταυτιζόμαστε μαζί τους και να λέμε π.χ. "είμαι θυμωμένος", θα μπορούσαμε να μάθουμε να αποστασιοποιούμαστε από αυτά και να λέμε "έχω επίγνωση ότι υπάρχει θυμός μέσα μου". Πολλές συναισθηματικές υπερβολές που προκύπτουν από συσσωρευμένα συναισθήματα, συνδυασμένα με επαναλαμβανόμενα μοτίβα σκέψεων, εντείνουν τη δυστυχία μας, ενώ αυτό που χρειάζεται είναι να μάθουμε να παρατηρούμε αυτά τα φαινόμενα για να εξασθενήσουν.

5) Τη διαφορά μεταξύ κοινωνικής ταυτότητας και αληθινού εαυτού

Όταν τα παιδιά μαθαίνουν ότι ανήκουν σε μια συγκεκριμένη εθνικότητα (και το ακούνε αυτό επανειλημμένα για πολλά χρόνια), είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσουν αργότερα ότι αυτό αποτελεί μόνο ένα στοιχείο της κοινωνικής τους ταυτότητας και ότι στην πραγματικότητα είναι μορφές ενέργειας χωρίς εθνική καταγωγή και χωρίς έτοιμα πακέτα πεποιθήσεων. Αντίστοιχα, όταν μαθαίνουν να αντλούν την αξία τους από την εικόνα τους, τις επιδόσεις τους ή τα αποκτήματά τους, τους είναι πολύ δύσκολο μετά να εκτιμήσουν τον εαυτό τους και να τον αποδεχτούν άνευ όρων. 

6) Κατανόηση αντί για κριτική

"Γιατί αυτός θυμώνει εύκολα; Γιατί ο άλλος είναι βίαιος; Γιατί εκείνος τραβάει συνεχώς την προσοχή;" Αυτά και πολλά άλλα παρόμοια ερωτήματα θα ήταν καλό να μπορούμε να τα απαντήσουμε. Δεν απαιτούνται εξειδικευμένες γνώσεις ψυχολογίας, αλλά να γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι δεν είναι οι συμπεριφορές τους και ότι όλα τα συμπτώματα έχουν τις αιτίες τους. Αντί όμως να μαθαίνουμε να κατανοούμε την ανασφάλεια και τις μορφές που μπορεί να λάβει η αίσθηση της προσωπικής ανεπάρκειας, αναπτύσσουμε τα αντίθετα αντανακλαστικά: μαθαίνουμε να κρίνουμε, να διαχωρίζουμε, να κατηγοριοποιούμε, να βάζουμε ταμπέλες και να απορρίπτουμε.

Τέλος, πρέπει να διευκρινήσουμε ότι ο σκοπός των παραπάνω προληπτικών μέτρων δεν είναι η αποφυγή των δυσάρεστων καταστάσεων ή η αποφυγή του πόνου. Αυτό, απλούστατα, θα ήταν εξωπραγματικό και ανεφάρμοστο. Εξάλλου, τα πολυτιμότερα μαθήματα στη ζωή τα παίρνει κανείς από τον πόνο - ο πόνος είναι που μας ωθεί να γίνουμε πιο συνειδητοί. Το ζητούμενο είναι να μειώσουμε την περιττή δυστυχία. Υπάρχουν πολύ επώδυνες καταστάσεις που θα μπορούσαν να είναι λιγότερο επώδυνες. Όχι ότι δεν θα τις βιώναμε, αλλά θα μπορούσαμε να περικόψουμε την περιττή οδύνη, είτε ζώντας με λιγότερες ψευδαισθήσεις, είτε γνωρίζοντας πώς να χαλαρώνουμε, είτε γνωρίζοντας ότι οι σκέψεις δεν λένε την αλήθεια, είτε ότι τα συναισθήματα είναι απλά φαινόμενα που έρχονται και φεύγουν, είτε ότι η κοινωνική μας ταυτότητα και η εικόνα μας δεν είναι αυτό που είμαστε στην πραγματικότητα, είτε κατανοώντας αντί να κρίνουμε.





Νίκος Μπάτρας - aytepignosi.com

 thesecretrealtruth

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Οι γελοιογραφίες του Σαββατοκύριακου!

Internet: Εκμετάλλευση! Μπορείτε να δημιουργήσετε δικό σας;

Το Διαδίκτυο (Internet) είναι παντού και πουθενά την ίδια στιγμή. Ζητήστε από ένα φίλο να σας δείξει στο διαδίκτυο και, στην καλύτερη περίπτωση, πιθανώς θα σας δείξει το τηλέφωνο ή το φορητό του υπολογιστή. Όμως οι συσκευές δεν είναι το Internet. Εάν περιείχαν το Διαδίκτυο, δεν θα χρειαζόμασταν συνδέσεις δεδομένων.
Το Διαδίκτυο προέρχεται από κάπου, αλλά πού; Και γιατί δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα δικό μας;Internet

Πώς ξεκίνησε το Διαδίκτυο

Όπως και το GPS, το Διαδίκτυο είναι μια τεχνολογία που γεννήθηκε εν μέρει με στόχο την στρατιωτική υπεροχή. Λίγο μετά τη δρομολόγηση του δορυφόρου Sputnik στο διάστημα από τους Ρώσους, ο Αμερικανός πρόεδρος Eisenhower δημιούργησε την υπηρεσία Advanced Research Projects. Ήταν το 1958.
Σε συνεργασία με ακαδημαϊκούς και μερικές ιδιωτικές εταιρείες, η ARPA δημιούργησε το ARPANET, ένα δίκτυο που μπορούσε να συνδέσει υπολογιστές πανεπιστημίων σε ολόκληρη τη χώρα τη δεκαετία του 1970. Ήταν ένα project του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, που καθιέρωσε ορισμένα πρωτόκολλα που εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται και σήμερα, και επέτρεπαν στα δίκτυα να συνδεθούν σε όλο τον κόσμο.
Το 1973, η ARPANET μπορούσε να επικοινωνήσει με το δίκτυο ραδιοσυχνοτήτων (packet radio network ή PRNET), το οποίο μπορούσε να συνδέσει υπολογιστές με ραδιοπομπούς και δέκτες. Το 1977, το Δορυφορικό Δίκτυο (SATNET) προσχώρησε στα άλλα δύο. Μεταγενέστερες προσθήκες περιελάμβαναν το USENET (πρόδρομο των forums του διαδικτύου) και το CSNET (για τμήματα πληροφορικής στα ακαδημαϊκά ιδρύματα που δεν μπορούσαν να συνδεθούν με το ARPANET).
Οι τεχνικοί ονόμασαν τη σύνδεση μεταξύ πολλαπλών δικτύων inter-networking ή internet (Διαδίκτυο), εν συντομία.
Φυσικά όπως καταλαβαίνετε η πρόσβαση στο Διαδίκτυο περιοριζόταν σε ένα μάλλον τεχνικό κοινό. Αυτό άρχισε να αλλάζει όταν ο Tim Berners-Lee ανέπτυξε τον Παγκόσμιο Ιστό (World Wide Web) στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Διευκρίνηση: Έχουμε δει ότι οι όροι Internet (Διαδίκτυο) και World Wide Web χρησιμοποιούνται εναλλακτικά για να περιγράψουν το ίδιο πράγμα. Δεν ισχύει: το πρώτο είναι η διασύνδεση πολλών διαφορετικών δικτύων υπολογιστών, ενώ το τελευταίο είναι ένας τρόπος πλοήγησης σε αυτό το γιγαντιαίο δίκτυο.
Με τον Παγκόσμιο Ιστό, τα κολέγια και οι επιχειρήσεις άρχισαν να συνδέονται με το Διαδίκτυο. Η πρόσβαση στο σπίτι ακολούθησε αργότερα. Σήμερα μπορούμε να είμαστε online μέσω αυτοκινήτων ή και μέσω των smartwatches.
Tο Διαδίκτυο δεν είναι δωρεάν προσβάσιμο σε όλους, καθώς η διαδικτυακές υποδομές κοστίζουν.

Πώς λειτουργούν οι ISPs

Το διαδίκτυο σήμερα διανέμεται από παροχείς υπηρεσιών διαδικτύου ή Internet Service Providers (ISPs).
Οι ISPs διαθέτουν τις υποδομές που χρειάζονται για να φιλοξενούν τους μηχανισμούς που απαιτούνται για τη σύνδεση του τοπικού κοινού με το ευρύτερο διαδίκτυο. Τα κτίρια (χωρίς παράθυρα) που χρησιμοποιούν οι ISPs είναι γνωστά ως σημεία παρουσίας (Point of Presence ή POP) και συνδέονται μεταξύ τους με γραμμές οπτικών ινών.
Το σημερινό διαδίκτυο αποτελείται κυρίως από τη διασύνδεση τεράστιων εταιρικών δικτύων, με το σύνολο της κυκλοφορίας από τους υπολογιστές μας να περνάει τελικά μέσω των Network Access Point που συνδέουν εταιρείες μεταξύ τους.

Μπορείτε να κάνετε το δικό σας Internet;

Το διαδίκτυο δεν ανήκει στους ISP. Όλες οι ιστοσελίδες που γνωρίζουμε υπάρχουν στους διακομιστές δεδομένων κάποιου. Οι πάροχοι υπηρεσιών Διαδικτύου κατέχουν απλά την υποδομή που χρησιμοποιείται για να μας συνδέσουν με αυτούς τους διακομιστές: καλώδια , γραμμές, τηλεφωνικές γραμμές, cell towers και άλλα.
Υπάρχουν δύο διαφορετικά ερωτήματα: έχουμε την τεχνική δυνατότητα να δημιουργήσουμε το δικό μας διαδίκτυο και από την άλλη έχουμε την άδεια να το κάνουμε;
Ας τα δούμε με τη σειρά.

Δημιουργώντας το δικό σας Internet

Μια σύνδεση μεταξύ όλων των συσκευών στο σπίτι μας δεν είναι δύσκολη. Αυτή η λειτουργικότητα υπάρχει στους σύγχρονους υπολογιστές και ονομάζεται τοπικό δίκτυο (LAN). Σας επιτρέπει να στέλνετε αρχεία, να ανταλλάσσετε μηνύματα και να παίζετε παιχνίδια με άλλες συσκευές που είναι συνδεδεμένες στο τοπικό σας δίκτυο.
Είναι επίσης δυνατή η δημιουργία κάποιου παρόμοιου δικτύου για μεγαλύτερο χώρο. Αυτό ονομάζεται δίκτυο ευρείας περιοχής (WAN). Οι ιδιωτικές εταιρείες συχνά χρησιμοποιούν συνδυασμό LAN και WAN για να δημιουργήσουν ένα intranet που μπορούν να έχουν πρόσβαση μόνο οι υπάλληλοι τους.
Αν τώρα διαθέτετε αρκετά χρήματα, θα μπορούσατε να εγκαταστήσετε τα δικά σας καλώδια οπτικών ινών και να αρχίσετε να επεκτείνετε το δίκτυό σας σε άλλα κτίρια και κοινότητες. Αν τώρα βρεθούν αρκετά άτομα να κάνουν το ίδιο, δηλαδή να εξαπλώνουν και να διασυνδέουν τα δίκτυά τους, θα γεννηθεί ένα νέο διαδίκτυο.
Αλλά υπάρχουν πολλοί λόγοι που δεν μπορεί να συμβεί αυτό εκτός από το αστρονομικό κόστος.

Νομικά οδοφράγματα

Δεν χρειάζεται να εφεύρουμε έναν νέο τρόπο πρόσβασης στο διαδίκτυο. Με αρκετά χρήματα, θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε μια δική μας εναλλακτική λύση. Ένας δισεκατομμυριούχος ή μια ομάδα δισεκατομμυριούχων θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα διαδίκτυο και να το διανέμουν δωρεάν. Πιο ρεαλιστικά, οι διάφορες κοινότητες ή χώρες) θα μπορούσαν να αποφασίσουν ότι χρειάζονται πρόσβαση σε γρήγορες υποδομές διαδικτύου και να φορολογήσουν την παροχή του, για την εξασφάλιση των υποδομών.
Οι υφιστάμενοι πάροχοι υπηρεσιών διαδικτύου ασκούν όμως πιέσεις στις κυβερνήσεις των κρατών ώστε να δημιουργήσουν νόμους που θα εμποδίζουν την δημιουργία νέων δικτύων σε περιοχές που εξυπηρετούνται ήδη. Αυτό επιτρέπει στους σημερινούς παρόχους να έχουν μονοπώλια με τα ανάλογα οφέλη φυσικά. Για να αναφέρουμε δε πόσο στημένο είναι το παιχνίδι, αυτοί οι περιορισμοί δεν ισχύουν για τις υπάρχουσες εταιρείες.
Παράδειγμα: Μια πόλη που θέλει να δημιουργήσει το δικό της (δια)δίκτυο δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τη Verizon επειδή θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως startup, αλλά η AT& T μπορεί να έρθει να ξεκινήσει να απλώνει τις δικές της οπτικές ίνες εάν το επιλέξει.

Τι θα γίνει στο μέλλον;

Οι άνθρωποι αρχίζουν ήδη να οραματίζονται ένα διαδίκτυο που δεν θα εξαρτάται από τις ιδιωτικές εταιρείες και θα είναι πιο ανθεκτικό σε εθνικές καταστροφές. Η λύση φαίνεται να ακούει στο όνομα δίκτυο πλέγματος (mesh network) και θα βασίζεται στις συσκευές του τελικού χρήστη και όχι σε δαπανηρές υποδομές. Κάθε συσκευή θα λαμβάνει και θα μεταδίδει τα δεδομένα που απαιτούνται για να λειτουργήσει ολόκληρο το δίκτυο.
Το Serval Project είναι μια πρωτοβουλία που γεννήθηκε μετά από το σεισμό της Αϊτής (το 2010) που την άφησε εκτός διαδικτύου. Το FireChat σάς επιτρέπει να στέλνετε μηνύματα μέσω δικτύου και μπορείτε να το βρείτε στο Play Store και στο Apple App Store.
Η Hyperboria (πρώην Project Meshnet) έχει μεγαλύτερες φιλοδοξίες και ελπίζει ότι μπορεί να αντικαταστήσει ολόκληρη τη ραχοκοκαλιά του Διαδικτύου χρησιμοποιώντας cjdns. Αν θέλετε να δείτε τι είναι μπορείτε να κατεβάσετε το απαραίτητο λογισμικό σε Android, Linuxκαι macOS.
Αν αυτές οι τεχνολογίες εξελιχθούν, το διαδίκτυο του μέλλοντος μπορεί να είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που χρησιμοποιούμε σήμερα. Τα δίκτυα θα είναι φθηνότερα και λιγότερο συγκεντρωτικά. Θα συμμετείχαμε περισσότερο στην υποδομή που χρησιμοποιούμε όλοι μας για να συνδεθούμε ηλεκτρονικά και θα μπορούσαμε να δούμε περισσότερα άτομα να δημιουργούν το δικό τους διαδίκτυο.

Ο φόβος εξαφανίζεται με την αυτογνωσία

Κρισναμούρτι: Ο φόβος εξαφανίζεται με την αυτογνωσία
Ο Ι. Β είπε πως είδε ότι πήγαινε από τη μια προσκόλληση στην άλλη και κάθε φορά, ανάλογα με το πρόσωπο, το μοντέλο κάπως άλλαζε, αλλά στην ουσία ήταν το ίδιο: ίδια μπερδέματα και ίδιος πόνος, ή ίδια σπατάλη ενέργειας και ματαιότητα. Δεν ήξερε πώς να βγει από αυτή την άχρηστη εξάρτηση από την προσκόλληση.
Τον ρώτησα αν δεν σπαταλάει τη ζωή του έτσι κι αλλιώς, πράγμα στο οποίο συμφώνησε αμέσως. Οπότε γιατί τον ενοχλούσε άλλη μια σπατάλη με την προσκόλληση; Αν όλη η ζωή του ήταν μια σπατάλη, τι τον ένοιαζε αν σπαταλιόταν ένα μεγάλο μέρος της ζωής του με το να βρίσκεται στη σύγχυση, στην αταξία και στην οδύνη της προσκόλλησης;
Σπαταλούσε τη ζωή του ή αυτό που συνέβαινε ήταν ότι το πραγματικό του ενδιαφέρον βρισκόταν σε ύπνωση, επειδή δεν είχε βρει μια διέξοδο που να αξίζει; Είπε ότι από πάντα ένιωθε ότι υπήρχε μέσα του ένα ανεκδήλωτο ενδιαφέρον που δεν εμφανίστηκε ποτέ με κάποιον τρόπο. Σιγόκαιγε, αλλά δεν είχε ξεσπάσει ποτέ σε φλόγες. Η πολιτική, οι επιχειρήσεις, η οικογένεια και η θρησκεία δεν είχαν κανένα ενδιαφέρον γι΄αυτόν, γιατί δεν οδηγούσαν πουθενά. Είπε ότι δεν ήταν κυνικός, αλλά ο κόσμος και οι δρόμοι του δεν ζωντάνεψαν ποτέ πολύ τον ίδιο ή το θαμμένο ενδιαφέρον του. Ωστόσο, αυτή η μόνιμη προσκόλληση, που δεν ήταν η φλόγα της αγάπης, τον ενοχλούσε και ήθελε να τελειώνει με αυτήν. Δεν θεωρούσε σημαντικό να βρει γιατί εκείνο που τον ενδιέφερε δεν είχε εμφανιστεί, γιατί του είχε επιτρέψει να μείνει αποκοιμισμένο;
Ίσως αν το κατανοούσε αυτό, να μπορούσε να λύσει το πρόβλημα της προσκόλλησης. Περίμενε να του ξυπνήσουν το ενδιαφέρον του οι συνθήκες; Μήπως έλπιζε ότι με τη βοήθεια κάποιου άλλου θα διαπερνούσε την ομίχλη της αδράνειας; Προφανώς αναζητούσε, συνειδητά ή ασυνείδητα, έναν εξωτερικό παράγοντα που θα ξυπνούσε το ενδιαφέρον του. Μπορεί να βοηθήσει κάποιος άλλος; Βλέποντας την απόλυτη έλλειψης χρησιμότητας της ζωής του και όντας βαθιά σοκαρισμένος, ίσως αναζητούσε κάποιον άλλο, κάποιες συνθήκες, να τον τραβήξουν έξω από την ομίχλη της τεμπελιάς του. Πώς θα μπορούσε οποιοσδήποτε άλλος αντί για τον ίδιο να του ζωντανέψει το κοιμισμένο του ενδιαφέρον; Μήπως θα έπρεπε να το κάνει μόνος του;
Βλέποντας ότι κανένας και κανενός είδους συνθήκη δεν ξύπνησαν το βαθύτερο ενδιαφέρον του, δεν θα έπρεπε να βάλει τον εαυτό του να το κάνει; Γιατί δεν έβαζε τον εαυτό του; Μήπως φοβόταν; Μήπως φοβόταν ότι αν το έκανε ο τωρινός τρόπος ζωής του και σκέψης του ίσως θα έπρεπε να αλλάξουν; Απάντησε πως όχι, αυτό δεν τον ενοχλούσε. Θα ήταν ευτυχής να γίνει μια εσωτερική επανάσταση και μια εξωτερική αλλαγή. Ένιωθε πως όχι, δεν ήταν αυτός ο λόγος που φοβόταν. Παραδέχτηκε ότι κάτι φοβόταν, αλλά δεν ήξερε τίποτα συγκεκριμένο που να του προκαλούσε φόβο. Είχε σκεφτεί γι΄αυτόν το φόβο, αλλά δεν μπορούσε να ανακαλύψει την αιτία του.
Αν κατάφερνε να ζωντανέψει το βαθύτερο ενδιαφέρον του, τότε η ζωή του δεν θα σπαταλιόταν, και η μεγαλύτερη σπατάλη της ζωής του – η προσκόλληση – θα σταματούσε επίσης.
Ένα μεγαλύτερο και σημαντικότερο ζήτημα, το βαθύ ενδιαφέρον του, θα αντικαθιστούσε το μικρότερο, την προσκόλληση. Γιατί, λοιπόν, φοβόταν και τι φοβόταν; Μήπως η αιτία ήταν η έλλειψη αυτοπεποίθησης;
«Ναι, αυτό είναι», απάντησε.»Και πόσο ανόητος ήμουν να μην το έχω σκεφτεί αυτό από μόνος μου;»
Αν ξέρεις πώς να οδηγήσεις ένα αυτοκίνητο δεν νιώθεις φόβο, αλλά να δεν είσαι εξοικειωμένος με τις ταχύτητες, με το φρένο, το τιμόνι και λοιπά, θα φοβάσαι να οδηγήσεις. Για κάτι που ξέρεις δεν υπάρχει φόβος. Ο φόβος γεννιέται όταν υπάρχει άγνοια. Από τη στιγμή που έχεις άγνοια του εαυτού σου, υπάρχει έλλειψη αυτοπεποίθησης, υπάρχει φόβος. Ο φόβος εξαφανίζεται με την αυτογνωσία. Η έλλειψη αυτοπεποίθησης σου φέρνει εξάρτηση και προσκόλληση με όλες τις στενοχώριες τους. Δεν υπάρχει καμιά έξοδος από αυτά, εκτός από εκείνη της αυτογνωσίας. Όσο μεγαλύτερη επίγνωση του εαυτού σου έχεις, τόσο περισσότερο ανακαλύπτεις τα εμπόδια που μπλοκάρουν το βαθύ ενδιαφέρον σου που δεν εκδηλώνεται και σπαταλάς τη ζωή σου.
«Θέλετε να πείτε», ρώτησε, «ότι με την αυτογνωσία θα ανακαλυφθεί το αληθινό μου ενδιαφέρον και θα αποκτήσει νόημα η ζωή μου;»
Η αυτογνωσία είναι εξαιρετικά δύσκολη, κι αν δώσεις το χρόνο σου και υπομονή για να ανακαλύψεις ό,τι είναι κρυμμένο, τότε εμφανίζεται το αληθινό και βαθύτερο ενδιαφέρον σου, που μεταμορφώνει ό,τι σε έλκει προσωρινά. Μέσα από αδιάκοπη επίγνωση κάθε σκέψης και συναισθήματος, στοχαζόμενος βαθιά κάθε σκέψη και συναίσθημα, αναβάλλοντας κάθε κριτική σου και συγκρατώντας τις επιλογές σου – γιατί κάθε κριτική και επιλογή εμποδίζει το άνθισμα σκέψης και συναισθήματος – έρχεται κατανόηση των πολλών επιπέδων της συνείδησης.
Μέσα από αυτή τη χωρίς επιλογές επίγνωση, η επιθυμία, η αιτία του «εγώ», της άγνοιας της θλίψης και του χρόνου, μεταμορφώνεται. Είναι ένα επίπονο έργο, αλλά τότε η ζωή θα ΄χει νόημα, γιατί σ΄αυτήν ανακαλύπτεται η ίδια η δημιουργία.
«Ο κόσμος μέσα μας» Κρισναμούρτι εκδόσεις Καστανιώτη

 enallaktikidrasi

Ραβίνος της Βαρκελώνης: «Η Ευρώπη χάθηκε»!

Από το "PRESS-GR"
Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
http://nikosklitsikas.gr/

Υπάρχει στ' αλήθεια "τρομοκρατία" ή ένα σχέδιο μυστικών υπηρεσιών του υπέρ-εθνικού κεφαλαίου; (μέρος Α΄)

Συνομωσιολογία;
Ο κύριος Meir Bar-Hen είναι ο Αρχηγός Ραβίνος της Βαρκελώνης, όπου δολοφονήθηκαν άνανδρα αθώοι πολίτες από υποτιθέμενους "τρομοκράτες".
Αμέσως μετά τη σφαγή στη Λα Ράμπλα, μεταξύ άλλων, κάλεσε τους Εβραίους το θρήσκευμα Ισπανούς πολίτες ν' αγοράσουν ένα κομμάτι γης στο Ισραήλ και να πάνε εκεί να κατοικήσουν πριν είναι πολύ αργά: «Η Ευρώπη χάθηκε».
Το "διάγγελμα" του ΑρχιΡαβίνου μας το μεταφέρει και έγκυρο ΜΜΕ του... κατοχικού καθεστώτος στην Παλαιστίνη: (The Times of Israel)

Συνομωσιολογία;
Οι πέντε (5) "τρομοκράτες" που σκοτώθηκαν στην Cambrils (Καταλωνία) από τις σφαίρες των "αστυνομικών" είχαν ψεύτικες ζώνες ανατίναξης εκρηκτικών.
Τι κρίμα... σκοτώθηκαν όλοι οι "τρομοκράτες", ειδάλλως θα ήταν ενδιαφέρον να γνωρίζουμε αν οι "ισλαμιστές" πάσχουν από πνευματική ανικανότητα -στην καθομιλουμένη αν είναι ηλίθιοι- και ζώνονται με ζώνες εκρηκτικών από κενές πλαστικές φιάλες. Ή αν κάποιοι τους είχαν προμηθεύσει
ψεύτικες ζώνες και γιατί;

 Οι ψεύτικες ζώνες εκρηκτικών των "τρομοκρατών" του Λονδίνου

Τι σύμπτωση! Και στο Λονδίνο οι τρεις (3) "τρομοκράτες" που ήταν ζωσμένοι με παιχνιδάκια στη μέση τους έπεσαν νεκροί από τις σφαίρες των "αστυνομικών". Τι κρίμα... οι τρεις (3) "τρομοκράτες" (Khuram Butt, Rachid Redouane, Youssef Zaghba) πήραν μαζί τους στον τάφο το μυστικό τους.
Κι αυτοί οι "αστυνομικοί", τόσο οι Ισπανοί όσο κι οι Άγγλοι είναι δεινοί σκοπευτές... Ας ρωτήσει κάποιος έναν πραγματικό αστυνομικό, εκπαιδευμένο ή "ανεπρόκοπο ρεμάλι", θα πυροβολούσε έναν άνθρωπο, έναν στόχο που ήταν ζωσμένος με εκρηκτικά; Εκτός αν ήταν ενημερωμένος πως ήταν ζωσμένοι με παιχνιδάκια...
Δεν απομένει παρά να διευκρινίσει η Cia που "πριν δύο μήνες είχε ενημερώσει τη μυστική υπηρεσία των Καταλανών (Mossos d’Esquadra), για υψηλό κίνδυνο τρομοκρατικής επίθεσης στη Βαρκελώνη, με στόχο τη Λα Ράμπλα. Συμβολικό στόχο, επακριβώς με τις άλλες επιθέσεις που αιματοκύλισαν την Ευρώπη".
Αν δεν γνωρίζει η Cia, που μόλις πριν λίγες ημέρες σταμάτησε τον εφοδιασμό, την εκπαίδευση και τη μισθοδοσία στους "εξεγερμένους" στη Συρία που ήθελαν να ανατρέψουν την κυβέρνηση της Δαμασκού (Trump ends Syria arms link), ποιος άλλος μπορεί να γνωρίζει;

* Σύντομα θα ακολουθήσει η συνέχεια, το "ξεδίπλωμα" της δήθεν "τρομοκρατίας", αναμένοντας το επόμενο κτύπημα...
 
 sibilla

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Η Κίνηση που παράγει έσοδα για τους Έλληνες παραγωγούς, με στόχο να παράξει κοινωνικό έργο!


Mία πιο «σοφή Ελλάδα» αναδεικνύεται μέσα από την κρίση. Μια Ελλάδα που δημιουργεί, καινοτομεί, ενδιαφέρεται, προσφέρει, μοιράζεται. Η Wise Greece είναι αυτό το όμορφο και δημιουργικό κομμάτι της Ελλάδας που προχωράει μπροστά και με αλληλεγγύη δίνει το χέρι της για να την ακολουθήσουν εκείνοι που έχουν πραγματική ανάγκη.



Το κέρδος γίνεται τρόφιμα για φτωχούς και άστεγους


Η μη κερδοσκοπική κίνηση Wise Greece έχει διπλό σκοπό. Από τη μία  επιλέγει αξιόλογα ελληνικά προϊόντα διατροφής μικρών παραγωγών και τα τοποθετεί σε διάφορα σημεία πώλησης στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ την ίδια στιγμή χρησιμοποιεί όλο το κέρδος από τις πωλήσεις τους ώστε να αγοράσει τρόφιμα για άστεγους, οικογένειες και παιδιά στο όριο της φτώχειας.

Για πρώτη φορά, μέσα από μία καθαρά εμπορική διαδικασία και μέσα από τη  μεγάλη συσπείρωση των Ελλήνων παραγωγών - πάνω από 100 παραγωγοί με περισσότερα από 350 προϊόντα - μπορεί να παραχθεί ένα σημαντικότατο κοινωνικό έργο, καθώς η μη κερδοσκοπική Wise Greece δημιουργεί πρώτα έσοδα για τους παραγωγούς – άρα και για ένα σημαντικό μέρος της ελληνικής οικονομίας – και έπειτα διανέμει το κέρδος της, πάντα υπό τη μορφή τροφίμων, σε Ιδρύματα, Φορείς, Κοινωνικά Παντοπωλεία και Συσσίτια.

 Άλλωστε, η οργάνωση δεν αποδίδει ποτέ χρήματα, παρά μόνο τρόφιμα πρώτης ανάγκης σε ανθρώπους, που πραγματικά τα χρειάζονται.
Παράδοση προϊόντων με πολλή αγάπη στο Κοινωνικό Παντοπωλείο της Χαλκίδας

Τα οφέλη της δράσης

Χάρη στη δράση της Wise Greece, ποιοτικά προϊόντα Ελλήνων παραγωγών φτάνουν στα ράφια του εξωτερικού, κάτι που δεν θα μπορούσε να πετύχει μεμονωμένα ο κάθε παραγωγός. Οι καταναλωτές στο εξωτερικό μαθαίνουν έτσι για τα οφέλη της ελληνικής διατροφής και απολαμβάνουν τρόφιμα εξαιρετικής ποιότητας. Ουσιαστικά, η Wise Greece βοηθάει στην συσπείρωση των Ελλήνων παραγωγών, που γίνεται για καλό σκοπό, και στέλνει τα ελληνικά προϊόντα σε όλο τον κόσμο.

H Wise Greece έφθασε και Σουηδία!

Μετά την επιτυχημένη ανάπτυξη του δικτύου σε ΗΠΑ και Ολλανδία και η Σουηδική εταιρεία Olivlunden εντάχθηκε στους υποστηρικές της Wise Greece, τοποθετώντας τα προϊόντα της σε ένα μεγάλο νέο δίκτυο καταστημάτων. Πλέον και η Σουηδία θα... μαγειρεύει για καλό σκοπό!

Σε αυτή την προσπάθεια δικτύωσης και αλληλεγγύης μπορούμε να είμαστε όλοι συμμέτοχοι! Δεν χρειάζεται να έχουμε «γράψει χιλιόμετρα» στον εθελοντισμό, δεν χρειάζεται να δείξουμε καμία ελεημοσύνη  καθαρά από λύπηση.

Το μόνο που χρειάζεται, είναι να σκεφθούμε, ότι επιλέγοντας να μαγειρέψουμε στην καθημερινότητά μας, με ένα προϊόν που συμμετέχει στην Κίνηση Wise Greece, έχουμε αυτομάτως βοηθήσει έναν συνάνθρωπό μας να εξασφαλίσει το αποψινό του γεύμα.. Τόσο απλά, τόσο ουσιαστικά.

Μιλώντας στο enallaktikos η πρόεδρος της Wise Greece Μελίνα Ταπραντζή αναφέρει: "Η χαρά της προσφοράς, δεν συγκρίνεται με οτιδήποτε άλλο, γεγονός που το εισπράττουμε σε κάθε παράδοση τροφίμων, αφού οι άνθρωποι που τα παραλαμβάνουν νιώθουν πραγματικά ευλογημένοι, όταν ξέρουν ότι για το αποψινό τους γεύμα, έχουν συμβάλλει όλοι οι Έλληνες καταναλωτές!".

Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα συναντήσετε την ομάδα της Wise Greece μην διστάσετε να γίνετε και εσείς μέρος αυτής της πραγματικά αξιέπαινης προσπάθειας.

Μάθετε περισσότερα για τις επόμενες δράσεις και υποστηρίξτε την Κίνηση Wise Greece στο: www.wisegreece.com


Το enallaktikos.gr είναι χορηγός επικοινωνίας όλων των εκδηλώσεων αλληλεγγύης της Wise Greece.

enallaktikos