Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Η ενότητα μέσα από την πολλαπλότητα!

Για να κατανοήσουμε ένα φαινόμενο  συχνά καταφεύγουμε στην αρχή της εμφάνισής  του και συνεχίζουμε να το μελετούμε με όρους αιτίας- αποτελέσματος. Αν επιθυμούμε λοιπόν να κατανοήσουμε την ανθρώπινη ανάπτυξη , θα μπορούσαμε να μελετήσουμε τα στάδια ανάπτυξης του ανθρώπου από τη στιγμή της γέννησής του μέχρι και την τελευταία του αναπνοή.
Ο Erik Erikson (1902-1994) ήταν ένας από τους αναπτυξιακούς ψυχολόγους που έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στα διάφορα στάδια που περνάμε καθ’όλη τη διάρκεια της ζωής, τα οποία μάλιστα χαρακτηρίζονται από συγκρούσεις. Η ψυχοκοινωνική θεωρία του ανήκει στις ψυχοδυναμικές προσεγγίσεις καθώς εστιάζει στις εσωτερικές διεργασίες του νου, ενώ αλληλεπιδρά με την εξωτερική πραγματικότητα. Ξεκίνησε ως προέκταση της Φροϋδικής θεωρίας, όμως στη συνέχεια ακολούθησε μια ξεχωριστή πορεία δίνοντας περισσότερο βάρος στις λειτουργίες του Εγώ  (η αρχή της πραγματικότητας που ρυθμίζει τις συγκρούσεις ανάμεσα στο Εκείνο και το Υπερεγώ) και στις κοινωνικές συνδιαλλαγές.
Τα στάδια που περιέγραψε είναι εμπιστοσύνη σε αντίθεση με τη δυσπιστία, αυτονομία σε αντιδιαστολή με την ντροπή/ αμφιβολία, πρωτοβουλία σε  αντιδιαστολή με την ενοχή, φιλοπονία σε αντίθεση με την αίσθηση κατωτερότητας, ταυτότητα με αρνητικό πόλο την σύγχυση ρόλων, οικειότητα σε αντίθεση με την απομόνωση, πανανθρώπινο ενδιαφέρον σε αντιδιαστολή με την αυτό-απορρόφηση και πληρότητα σε αντιδιαστολή με την απελπισία.
Η κεντρική έννοια της θεωρίας του είναι η ταυτότητα του Εγώ, με άλλα λόγια η αίσθηση της αυτό-αντίληψης και αυτό-εικόνας του ατόμου. Η αντίληψη αυτή επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τον πολιτισμό στον οποίο μεγαλώνει αλλά και από τις πρώιμες σχέσεις που αναπτύσσει το βρέφος με τους φροντιστές του. Ο ίδιος υποστήριξε ότι τα οκτώ στάδια εμφανίζονται διαδοχικά και η ανάπτυξη στο κάθε στάδιο εξαρτάται από τα γεγονότα που συνέβησαν στα προηγούμενα. Για παράδειγμα το στάδιο της αναζήτησης και δόμησης της ταυτότητας δεσπόζει κατά τη διάρκεια της εφηβείας, η αντίθεση ανάμεσα στην οικειότητα και την απομόνωση εμφανίζεται κατά κόρον στις ηλικίες μεταξύ 18 έως 40, ενώ το πανανθρώπινο ενδιαφέρον σε αντιδιαστολή με την αυτό-απορρόφηση είναι ένα σύνηθες δίπολο από τα 40 έως και τα 65 έτη.
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να σημειώσω πως, αν και ο Erikson όρισε τα στάδια αυτά σε αντιστοιχία με συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες, δεν χρειάζεται να νιώσουμε εγκλωβισμένοι στους αριθμούς καθώς αναλογιζόμαστε την εφαρμογή της εν λόγω θεωρίας στη ζωή μας. Πράγματι η εφηβεία συνοδεύεται από μια έντονη τάση πειραματισμού, μίμησης και ενσωμάτωσης ρόλων στην πορεία προς τη δόμηση μιας σταθερής ταυτότητας, αλλά αυτό δεν αποκλείει το γεγονός ένας νέος άνθρωπος να εστιάζει τις προσπάθειές του στην επίλυση κοινωνικών  ζητημάτων και στη βοήθεια προς τους άλλους.
Η κριτική άλλωστε που ασκήθηκε στη θεωρία του ήταν πως δίνει περισσότερο έμφαση στην ατομική και λιγότερο στη συλλογική ταυτότητα. Αν επανέλθουμε όμως στο προτελευταίο στάδιο, πριν τον τελευταίο απολογισμό της ζωής του, γίνεται εμφανής η στενή σχέση του ατόμου με την κοινωνία. Αφού λοιπόν έχουν λυθεί κάποια βασικά ζητήματα εξερεύνησης και οργάνωσης του Εαυτού, επέρχεται φυσικά και η ομαλή σύνδεση με το Όλον μέσω της αντίληψης  πως υπάρχει κάτι πιο σημαντικό για το οποίο αξίζει να ζούμε,  η προσφορά προς τους άλλους και η συνακόλουθη αίσθηση ύπαρξης νοήματος.
Θα ήθελα να κλείσω με τα γεμάτα σοφία λόγια του Αϊνστάιν σχετικά με το πανανθρώπινο-και όχι μόνο- ενδιαφέρον και το χρέος του ανθρώπου :
“Ένα ανθρώπινο όν είναι ένα μέρος του όλου, που ονομάζεται “Σύμπαν”, ένα μέρος περιορισμένο στο χρόνο και στο χώρο. Βιώνει τον εαυτό του, τις σκέψεις του και τα συναισθήματά του ως κάτι διαχωρισμένο από τα υπόλοιπα – ένα είδος οφθαλμαπάτης της συνειδητότητάς του. Αυτή η οφθαλμαπάτη είναι μια μορφή φυλακής , που μας περιορίζει στις προσωπικές μας επιθυμίες και στην τρυφερότητα προς λίγα άτομα, τα πιο κοντινά μας. Ως αποστολή μας πρέπει να έχουμε την απελευθέρωση του εαυτού μας από αυτή τη φυλακή με το να διευρύνουμε τον κύκλο της συμπόνιας μας, ώστε να αγκαλιάσουμε όλα τα έμψυχα όντα και ολόκληρη τη φύση με την ομορφιά της.»
(Από μια επιστολή του 1950, που μνημονεύει ο Walter Sullivan στο “The Einstein Papers: A   Man of Many Parts,” Yew York Times, της 29ης Μαρτίου, 1972 22Μ.)


Αλεξία Νταλούκα

Ο Πάπας Φραγκίσκος εξυμνεί οργάνωση του Σόρος

Στις 17 Φεβρουαρίου, ο Πάπας Φραγκίσκος δημοσιοποίησε μια επιστολή που γράφτηκε για εκείνους που συγκεντρώθηκαν για την λεγόμενη «Παγκόσμια Συνάντηση Λαϊκών Κινημάτων» που πραγματοποιήθηκε στην Καλιφόρνια στις 16-19 Φεβρουαρίου - μια συνάντηση που οργανώθηκε από το Βατικανό. Οι συνεδριάσεις αυτές πραγματοποιούνται τακτικά στο Βατικανό και ξεκίνησαν από τον ίδιο τον Πάπα Φραγκίσκο στην προσπάθειά του να συνεργαστεί με μια ποικιλία “λαϊκών κινημάτων” σε όλο τον κόσμο. 

Στην επιστολή, η οποία φέρει ημερομηνία 10 Φεβρουαρίου ο Φραγκίσκος επαινεί δημοσίως την οργάνωση PICO PeopleImproving Communities through Organizing – (Άνθρωποι Βελτιώνουν τις Κοινότητες μέσω Οργάνωσης) - που ήταν μια από τους υποστηρικτές της εκδήλωσης αυτής του Βατικανού. Γράφει ο Φραγκίσκος:

«Θα ήθελα επίσης να επισημάνω το έργο που έγινε από το Εθνικό Δίκτυο PICO και τις οργανώσεις που προωθούν αυτή τη συνάντηση. Έμαθα ότι PICO σημαίνει " Άνθρωποι Βελτιώνουν τις Κοινότητες μέσω Οργάνωσης". Τι μεγάλη σύνθεση της αποστολής των λαϊκών κινημάτων: να εργαστείτε σε τοπικό επίπεδο, πλάι-πλάι με τους γείτονές σας, οργανώνοντας τους εαυτούς σας, για να κάνετε τις κοινότητές σας να ευδοκιμήσουν».

Αυτό που ο Πάπας Φραγκίσκος δεν αναφέρει εδώ είναι ότι η PICOχρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από τον George Soros

Η αριστερή ιστοσελίδα Discover the Political Networks περιγράφει την PICO ως ομάδα που «χρησιμοποιεί την οργανωτική τακτική του στυλ του Saul Alinsky για να προωθήσει τα δόγματα τηςθρησκευτικής αριστεράς». 

Όπως ο John-Henry Westen της LifeSiteNews ανέφερε τον Αύγουστο του 2016, οι διαρροές από το Ίδρυμα Σόρος έχουν δείξει πως ο Σόρος χρηματοδοτούσε την PICO και άλλους οργανισμούς προκειμένου να επηρεάσει το Βατικανό υπέρ ορισμένων πολιτικών και ατζέντων:

"Email που διέρρευσαν μέσω του WikiLeaks αποκαλύπτουν ότι ο δισεκατομμυριούχος της παγκοσμιοποίησης Τζορτζ Σόρος - ένας από τους κορυφαίους χορηγούς της Χίλαρι Κλίντον – κατέβαλλε 650.000 δολάρια για να επηρεάσει τον ταξίδι του Πάπα Φραγκίσκου στις ΗΠΑ τον Σεπτέμβριο του 2015 με στόχο "την αλλαγή σε παραδείγματα και προτεραιότητες στην πορεία προς την προεδρική εκστρατεία". Τα κεφάλαια αυτά διατέθηκαν τον Απρίλιο του 2015 και η έκθεση σχετικά με την αποτελεσματικότητά τους υποδηλώνει ότι τα επιτυχή της επιτεύγματα περιλαμβάνουν το "να πειστούν επιμέρους επίσκοποι να εκφράσουν πιο δημόσια την στήριξη σε μηνύματα για οικονομική και φυλετική δικαιοσύνηπροκειμένου να αρχίσει να δημιουργείται μια κρίσιμη μάζαεπισκόπων που θα ευθυγραμμίζονται με τον Πάπα. "[...] 

Δωρεοδόχοι ήταν η PICO και η FPL, μια «προοδευτική» ομάδα που εργάζεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης για να προωθηθούν αριστερές ατζέντες περί «κοινωνικής δικαιοσύνης». Ο Σόρος χρηματοδότησε αριστερές ατζέντες σε όλο τον κόσμο και διαπιστώθηκε ότι χρηματοδότησε μια προσπάθεια για την εξάλειψη των νόμων κατά των αμβλώσεων σε όλο τον κόσμο.

Τα Πρακτικά του Διοικητικού Συμβουλίου της συνεδρίασης του«Ιδρύματος Ανοικτής Κοινωνίας» του Σόρος τον Μάιο του 2015 στη Νέα Υόρκη, αποκαλύπτουν ότι ένεκα της παπικής επίσκεψης, η ομάδα σχεδίαζε να συνεργαστεί με έναν από τους βασικούς συμβούλους του Πάπα, τον Καρδινάλιο Όσκαρ Ροντρίγκεζ Μαραντιάγκα, ονομάζοντας τον ειδικά στην αναφορά. «Για να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία που παρέχεται από την επίσκεψη του Πάπα στις ΗΠΑ», αναφέρει η έκθεση, «θα υποστηρίξουμε τις οργανωτικές δραστηριότητες της PICO στο να συμμετάσχει ο Πάπας σε θέματα οικονομικής και φυλετικής δικαιοσύνης, συμπεριλαμβανομένης της χρησιμοποίησης της επιρροής του Καρδινάλιου Rodriguez, ανώτερου συμβούλου του Πάπα και στέλνοντας μια αντιπροσωπεία να επισκεφθεί το Βατικανό, την άνοιξη ή το καλοκαίρι».

Το 2013 ο Καρδινάλιος Rodriguez ενέκρινε το έργο της PICO σε ένα βίντεο κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης εκπροσώπων τηςPICO στην επισκοπή του καρδιναλίου. «Θέλω να υποστηρίξω όλες τις προσπάθειες που κάνουν για την προώθηση κοινοτήτων πίστης», είπε, «... Παρακαλώσυνεχίστε να βοηθάτε την PICO».

Αυτό το ίδιο το δίκτυο αυτή τη στιγμή λαμβάνει μέτρα για να αντιταχθεί στις πολιτικές του προέδρου Donald Trump για τα θέματα της μετανάστευσης, ειδικά την λεγόμενη "ImmigrationBan (απαγόρευση μετανάστευσης). Οργανώνει διαμαρτυρίες σε διαφορετικές τοποθεσίες στις ΗΠΑ. Όπως αναφέρει μια δήλωση στην ιστοσελίδα της PICO σχετικά με την «Οργάνωση για την Αντίσταση», (“Organizing for the Resistance”):

«Σήμερα το πρωί, το Εθνικό Δίκτυο της PICO, "United We Dream” (Ενωμένοι Ονειρευόμαστε) και η (εκκλησιαστική φιλομεταναστευτική οργάνωση) “Church World Service” δηλώνουν μαζί σε μια τηλεδιάσκεψη των μέσων ενημέρωσης ότι οι θρησκευτικές κοινότητες στην Αμερική, λαμβάνοντας μια προφητική στάση (sicέναντι των διώξεων των μεταναστών, των μουσουλμάνων και των ανθρώπων του χρώματος, που υποσχέθηκε ο εκλεγείς Πρόεδρος Trump, παρέχουν Ιερό (καταφύγιο) σε περισσότερες από 800 εκκλησίες. Και αυτό είναι μόνο η αρχή. [...] Τώρα είναι η ώρα για εμάς να δημιουργήσουμε χώρους κατανόησης, χτίζοντας γέφυρες και διαταράσσοντας τα πρότυπα της απομόνωσης και του φόβου στις κοινότητές μας. Αυτή είναι μια στιγμή οι πολυφυλετικές, πολυθρησκευτικές κοινότητες να αναλάβουν τολμηρές και προφητικές δράσεις».

Αυτό είναι μέρος του στημένου χάους στις ΗΠΑ που βλέπουμε να συμβαίνει εδώ και μερικές εβδομάδες. Και φαίνεται ότι ο Πάπας στην επιστολή του στις 10 Φεβρουαρίου ενθαρρύνει τέτοιες δραστηριότητες:

«Ως Χριστιανοί και άνθρωποι καλής θέλησης, πρέπει να ζούμε και να δρούμε αυτή τη στιγμή. [...] Το πώς θα οδηγηθούν τα πράγματα πέρα ​​από αυτό το ιστορικό σημείο καμπής, και το πώς θα επιλυθεί αυτή η κρίση που επιδεινώνεται-θα εξαρτηθεί από την εμπλοκή και τη συμμετοχή των ανθρώπων στα λαϊκά κινήματα. Ούτε θα πρέπει να παραλύσουμε από φόβο ούτε να αλυσοδεθούμε στο πλαίσιο της σύγκρουσης. Πρέπει να αναγνωρίσουμε τον κίνδυνο αλλά και την ευκαιρία που κάθε κρίση φέρνει προκειμένου να προχωρήσουμε σε μια επιτυχημένη σύνθεση [sic. Η διαλεκτική μέθοδος]».

Ο ίδιος ο Πάπας Φραγκίσκος απευθύνει έκκληση για αντίσταση και εμμέσως φαίνεται να ενθαρρύνει τους αυτοαποκαλούμενους «διαχειριστές του χάους»:

«Αλλά εδώ θα βρούμε επίσης μια ευκαιρία: ότι το φως της αγάπης του γείτονα μπορεί να φωτίσει τη Γη με την εκπληκτική φωτεινότητά του σαν αστραπή στο σκοτάδι, ότι μπορεί να μας ξυπνήσει και να αφήσει να φανεί η αληθινή ανθρωπότητα μέσα από την αυθεντική αντίσταση, ανθεκτικότητα και επιμονή», συνεχίζει.

Οι ομιλητές που μίλησαν στο συνέδριο στη Βόρεια Καλιφόρνια που ήταν υπό την αιγίδα του Βατικανού - συμπεριλαμβανομένου ενός αρχιεπισκόπου – κατήγγειλαν τις διαταγές του Donald Trumpγια τη μετανάστευση και δεσμεύθηκαν για την καταπολέμησή τους. Ο Αρχιεπίσκοπος του Λος Άντζελες Χοσέ Γκόμεζ, δήλωσε ότι ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα απέλασε έναν μεγάλο αριθμό ανθρώπων, αλλά η σκληρότητα που βγαίνει από τη νέα διοίκηση «προκαλεί μαζικό φόβο και πανικό».

Στο πλαίσιο αυτό, το συνέδριο κάλεσε την Καθολική Εκκλησία ναερευνήσει τον δικό της "ρατσισμό":

Η σύναξη των πάνω από 600 κληρικών και ακτιβιστών της «κοινωνικής δικαιοσύνης» περιελάμβανε επίσης μια σύνοδο για τον «ρατσισμό», όπου οι ομιλητές ενθάρρυναν τους θρησκευόμενους ανθρώπους και τους θεσμούς, συμπεριλαμβανομένης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, να αντιμετωπίσουν τον «δικό τους ρατσισμό».

Τον Νοέμβριο του 2016, ο Ιταλός ιστορικός καθηγητής Robertode Mattei μας ενημέρωσε ότι, μετά την ήττα της Χίλαρι Κλίντον στις εκλογές, ο Πάπας Φραγκίσκος θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει τώρα ο παγκόσμιος ηγέτης της Αριστεράς. Ο De Matteiέγραψε:

«Κατά την πτήση της επιστροφής του από το Μεξικό στις 18 Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους [2016], σχολιάζοντας το σχέδιο του Trump να χτίσει ένα τείχος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Μεξικού, προκειμένου να επιβραδύνει το μεταναστευτικό κύμα ο Πάπας είχε πει ότι «ένα πρόσωπο που σκέφτεται να χτίσει μόνο τοίχους και όχι γέφυρες, δεν είναι Χριστιανός». [...]

«Μετά την ήττα της Κλίντον, ο Φραγκίσκος παραμένει σήμερα το μόνο σημείο αναφοράς για τη διεθνή αριστερά, που τώρα στερείται ενός ηγέτη. Στις 5 Νοεμβρίου στο συμπέρασμα της Συνάντησης των λεγόμενων «Λαϊκών κινημάτων» του Τρίτου Κόσμου στο Βατικανό, ο Πάπας τους είπε: «Κάνω την κραυγή σας  δική μου»..

Πριν από όχι δύο εβδομάδες, μεγάλες αμερικάνικες εφημερίδες έγραψαν άρθρα για το πώς ο πλησιέστερος σύμβουλος του DonaldTrump, ο Steve Bannon, προσπαθεί να επηρεάσει το Βατικανό, με τη βοήθεια του Καρδινάλιου Raymond Burke. Ωστόσο, αν ανησυχούμε για τον σύμβουλο του Trump μήπως προσπαθεί να επηρεάσει τις πολιτικές του Βατικανού, θα πρέπει να ανησυχούμε περισσότερο για τον Πάπα Φραγκίσκο που προσπαθεί να επηρεάσει απευθείας την πολιτική των ΗΠΑ υποστηρίζοντας ομάδες που χρηματοδοτούνται από τον George Soros.


Ὑπερασπιζόμενοι τὴν Πατρίδα κι ὄχι τὸ κράτος…


Ἐπεὶ δὴ πολλὰ συμβαίνουν στὶς ἡμέρες μας…
Κι ἐπεὶ δὴ εἶναι πολλοὶ αὐτοὶ ποὺ συνδέουν μέσα τους τὸ κρατίδιον τοῦ ἑλλαδοκαφριστᾶν μὲ τὴν Πατρίδα…
Μὰ κι ἐπεὶ δὴ ὅλα ὅσα γνωρίζουμε ὡς ἀληθῆ χρειάζονται πολλὲς ἀναθεωρήσεις…
…καλὸ εἶναι, σιγὰ σιγά, νὰ συνειδητοποιοῦμε πὼς πρῶτα κι ἐπάνω ἀπὸ ὅλα δὲν εἶναι τὸ μόρφωμα, ποὺ μᾶς κουνᾶ τὸ δάκτυλο, αὐτοαποκαλούμεον ψευδῶς ὡς «Ἑλλάς», ἀλλὰ ἡ Ἐλευθερία!!!

Τί σημαίνει Ἐλευθερία;
Σημαίνει Ἀλήθεια, Ἀντιληπτικότης, Δικαιοσύνη, κριτικὴ Σκέψις, Αὐτοδιάθεσις, Κοινωνία, Ἐπικοινωνία, Παιδεία, Γνῶσις, Αὐτάρκεια, Αὐτοδυναμία καί, κυρίως, ἱκανότης ἀντιμετωπίσεως κάθε ἐχθροῦ, ἐσωτερικοῦ ἢ ἐξωτερικοῦ, μὲ ὅλα τὰ μέσα ποὺ ἀναδεικνύουν τὴν Ἀνδρεια καὶ ἀπομειώνουν τὴν Δειλία, ἐνῷ τρομοκρατοῦν τὴν θρασύτητα…
Στὴν πραγματικότητα σημαίνει ἐπαναδόμησιν τῶν πάντων ἀπὸ τὴν ἀρχὴ καὶ σὲ νέες, ὑγιεῖς βάσεις, ποὺ θὰ ἐξυψώνουν τὸν Ἄνθρωπο καὶ θὰ πατάσσουν τὴν Ἀδικία καὶ τὸ Ψεῦδος.

Ὥρα μας λοιπὸν εἶναι, σιγὰ σιγά, νὰ ξεκαθαρίζουμε ἐκτὸς ἀπὸ μέσα μας, παντοῦ γύρω μας, τὸ τὶ πράγματι πρέπει κι ὀφείλουμε νὰ ἀξιώσουμε ἀπὸ τὸν κόσμο μας. Γιὰ αὐτὰ ὅλα, τὰ σπουδαία καὶ τὰ μεγάλα, ἀξίζει κάποιος νὰ πεθάνῃ. Ἀξίζει νὰ θυσιασθῇ πρὸ κειμένου νὰ ἀφήσῃ πίσω του κληροδοτήματα Σεβασμοῦ καὶ Ἀξιοπρεπείας καὶ Αὐτογνωσίας.
Οἱ πλαστογραφίες τῆς ἱστορίας περίσσεψαν…
…κι ἐμεῖς ἔχουμε ἕναν δρόμο νὰ διανύσουμε πλέον…
…γιὰ νὰ διαφύγουμε ἀπὸ τὸν …πάτο τῆς κατάντιας, ποὺ πλαστογράφοι μᾶς πέταξαν.

Ἀναζητοῦμε παραδείγματα, πρὸ κειμένου νὰ ἔχουμε τὰ ἀναγκαία ἐρεθίσματα ποὺ θὰ μᾶς κινητοποιοῦν.
Γινόμαστε ἐμεῖς παραδείγματα, γιὰ νὰ ἕλξουμε κι ἄλλους νὰ συνειδητοποιήσουν τὴν παγίδα.
Ἀπὸ τὴν ἱστορία μας ὑπάρχουν τέτοιες πηγές, γιὰ νὰ μάθουμε καὶ νὰ ἐμποτισθοῦμε μὲ ἰδανικά.
Ὀφείλουμε νὰ τὶς ἀναζητήσουμε καὶ νὰ τὶς ἀναδείξουμε, κάνοντας πρότυπα, ζωντανά, τοὺς πραγματικοὺς ἥρωες.

Ἕνα ἄγνωστον σὲ ἐμᾶς πρόσωπο ποὺ [δὲν ἦταν Ἀνδρέας – Βῶκος (Μιαοῦλ)], ἔδρασε ὡς νὰ εἶχαν στὸ πρόσωπό του ἐνσαρκωθεῖ ὅλοι οἱ ἥρωές μας…
Πρόκειται γιὰ τὸν Ἀλέξανδρο Ῥαφαλιᾶ.
Ὑπέροχο παράδειγμα ἀνδρός, ἀπὸ τὴν ἱστορία μας, ποὺ μᾶς ἀποδεικνύει μὲ τὴν ζωή του, πὼς ἄλλο Πατρὶς κι ἄλλο …κρατικὲς ἐντολές…
Ἄλλο καθῆκον πρὸς τὸ σύνολον κι ἄλλο «ἀποφάσεις τῶν ἰσχυρῶν».
Ἄλλο πραγματικὸ Δίκαιον καὶ ἄλλο τὸ μαγειρεμένο «δίκαιον» τῶν …ἐπενδυτῶν.
Ἕνας ξεχασμένος μας ἥρως…

«…Ὁ μόνος ποὺ ἠρνήθῃ νὰ παραδόσῃ τὸ πλοῖο του ἦταν ὁ Ὑδραῖος Ἀλεξανδρὴς Ῥαφαλιᾶς. Τὸν κυνήγησαν οἱ Ἄγγλοι καὶ τὸν προλαβαίνουν ἔξω ἀπὸ τὴν Μυτιλήνη. Ὁ Ἄγγλος ἀξιωματικὸς ἐπιδεικνύει τὴν διαταγὴ κατασχέσεως τοῦ πλοίου κι ὁ Ῥαφαλιᾶς τὴν σκίζει λέγοντας: «Τέτοιαν διαταγὴ ἐγὼ τὴν χέζω».
Ταὐτοχρόνως φωνάζει στὸ πλήρωμά του: «Εἶναι μωρέ κανένας μέσα πού θέλει νά δόσουμε τό καράβι;» Κι ὅλο τὸ πλήρωμα ἀπαντᾷ: «κανένας».

Κατεβάζει τότε τὴν σημαία τοῦ πλοίου, τυλίγεται μαζύ της καὶ ἀπαντᾶ στὸν Ἄγγλο: «εἶναι τὸ σάβανό μου!» καὶ προστάζει τὸ τσοῦρμο του νὰ ἑτοιμάσουν τὰ κανόνια γιὰ νὰ πολεμήσουν.

Ὁ Ἄγγλος σηκώθηκε κι ἔφυγε.

Αὐτὸς ἦταν ὁ ἡρωϊκός, ἴσως καὶ λίγο τρελλός, Ῥαφαλιᾶς.»

Ἡ ἄρνησις Ῥαφαλιᾶ νὰ παραδόσῃ τὸ πλοῖο του!

Ὁ …θεοπάλαβος Ῥαφαλιᾶς λοιπόν, ὑπακούοντας στοὺς νόμους τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Πατρίδος, συνειδητοποιώντας ἀπολύτως πὼς ὁ ἐχθρὸς εἶναι ἤδη ἐντὸς τῶν τειχῶν, ἐπέλεξε μὲ τὴν ζωή του νὰ ὑπερασπισθῇ ὅλα αὐτὰ ποὺ τοῦ ἐνεπιστεύθησαν οἱ συμπατριῶτες του. Δὲν ἔγινε Νενέκος ἢ Ναιναῖκος, ἀλλὰ οὔτε καὶ χρήσιμος ἠλίθιος, σὰν τοὺς συναδέλφους του, ποὺ παρέδωσαν τὰ δικά τους πλοῖα στοὺς Ἀγγλογάλλους.

Μὰ δὲν εἶναι ὁ μόνος.
Ἔχουμε Κατσώνηδες, Κολοκοτρωναίους, Ἀνδρούτσους…
Ἔχουμε Ψαῤῥιανοὺς καὶ Κασιῶτες.
Ἔχουμε Μεσολογγῖτες καὶ Σουλιῶτες.
Ἔχουμε Κρῆτες καὶ Ἀθηναίους.
Ἔχουμε πολλούς… Χιλιάδες νὰ θυμηθοῦμε…
Μὰ πρῶτα ἀπὸ ὅλα ἔχουμε νὰ διαγράψουμε, μέσα μας, τὶς ἐντολὲς τοῦ κάθε σουλτανάτου, πραγματικοῦ ἢ φανταστικοῦ, γιὰ νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς ὁ Ἄνθρωπος ἔχει πρῶτο καὶ κύριό του δικαίωμα τὴν Ἐλευθερία καὶ μοναδικό του σκοπὸ νὰ τὴν ὑπηρετῇ.



Φιλονόη


filonoi.gr

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

Oι Ελληνίδες μαθηματικοί της αρχαιότητας



Εκτός από την Υπατία, 40 γυναίκες μαθηματικοί εντοπίστηκαν από τον 10ο αι. π.Χ έως τον 5ο αι.μ.Χ από τον μαθηματικό Ευάγγελο Σπανδάγο.

Άρωμα γυναίκας είχαν τα μαθηματικά στην αρχαία Ελλάδα, όπως αποδεικνύει έρευνα του μαθηματικού Ευ. Σπανδάγου στην οποία αναφέρονται Τα Νέα (30.10.2007).

Μπορεί να έμεινε στην Ιστορία ως η μητέρα του Θησέα, αλλά πόσοι γνωρίζουν πως η Αίθρα ήταν δασκάλα λογιστικής; Και πως στη σύντροφο του σπουδαίου μαθηματικού Πυθαγόρα, Θεανώ, φέρεται ότι οφείλεται η θεωρία της χρυσής τομής; Είναι δύο μόλις από τις 40 άγνωστες αρχαίες Ελληνίδες μαθηματικούς, που αν και συνέβαλαν στην εξέλιξη της επιστήμης βυθίστηκαν στη λήθη της Ιστορίας. Χρειάστηκε να περάσουν 31 αιώνες για να έρθουν και πάλι στο φως και να διεκδικήσουν μια θέση στον επιστημονικό κόσμο, χάρη στην έρευνα που πραγματοποίησε ο μαθηματικός και συγγραφέας Ευάγγελος Σπανδάγος.

Η «σκυταλοδρομία» για την ανακάλυψη των άγνωστων αρχαίων Ελληνίδων μαθηματικών ξεκίνησε για τον βραβευμένο τόσο από τον Παγκόσμιο Όμιλο για την μελέτη των αρχαίων πολιτισμών όσο και από την Ακαδημία Αθηνών μαθηματικό, όταν ένας μαθητής του τον ρώτησε «εκτός από την Υπατία, που αναφέρεται στο σχολικό βιβλίο της Γεωμετρίας, δεν υπήρχαν κι άλλες γυναίκες μαθηματικοί στην αρχαιότητα;». «Γύρισα σπίτι, άρχισα να ψάχνω βιβλία, να ρωτάω φίλους και γνωστούς, αλλά ουδείς γνώριζε κάτι», εξηγεί ο κ. Σπαγδάνος την αφορμή της περιπέτειας του στον κόσμο των γυναικών μαθηματικών. Μια ερευνητική περιπέτεια τεσσάρων ετών μαζί με την επίσης μαθηματικό, κόρη του Ρούλα που είχε ως αποτέλεσμα να εντοπίσει συνολικά 40 γυναίκες μαθηματικούς από τον 10ο αι. π.Χ. έως τον 5ο αι. μ.Χ.

Ποιο ήταν το προφίλ τους; Προέρχονται από διάφορες γωνιές του ελληνικού κόσμου. Οι περισσότερες είχαν σπουδάσει πέραν της βασικής εκπαίδευσης. Εκείνες που ανήκαν στην Πυθαγόρειο Σχολή δεν αντιμετώπιζαν προβλήματα, διότι ο Πυθαγόρας έκανε δεκτές γυναίκες στη σχολή του. Υπήρχαν και ορισμένες όμως όπως η Λασθενία από την Αρκαδία που φαίνεται πως φοίτησαν και στην Ακαδημία του Πλάτωνα ντυμένες ως άνδρες, επειδή δεν επιτρέπονταν γυναίκες. Ενδιαφέρον επίσης είναι πως ελάχιστες ήταν παντρεμένες και είχαν παιδιά.

Γιατί έμειναν στην αφάνεια; Κατά ένα μεγάλο ποσοστό, από τη στάση των αρχαίων κοινωνιών προς «τας πεπαιδευμένας γυναίκας», όπου η γυναίκα αντιμετωπιζόταν πάντα ως η διαφορετική, η διεφθαρμένη, η ανώμαλη ή η περίεργη που ξέφευγε από την κλασική εικόνα της νοικοκυράς, συζύγου και μητέρας. Κατά ένα μικρότερο όμως η άγνοιά μας για τις γυναίκες αυτές οφείλεται και στην καταστροφή διαφόρων ιστορικών μαρτυριών με προεξάρχουσα την καταστροφή της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, ενώ ρόλο παίζει και το γεγονός πως υπάρχει μια αντιπάθεια τόσο προς τα μαθηματικά όσο και προς τα αρχαία ελληνικά.

Υπάρχει πιθανότητα να εντοπιστούν και άλλες γυναίκες επιστήμονες του αρχαίου κόσμου;
ellinidesmathimatikoi1
Η έρευνα συνεχίζεται και τα πάντα είναι πιθανά. Όσο ψάχνουμε ειδικά σε αραβικά χειρόγραφα τα οποία έχουν διασώσει σε μετάφραση αρχαία ελληνικά έργα που κάηκαν μαζί με τη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, υπάρχουν ελπίδες. Ακόμη και σήμερα όμως γυναίκες και μαθηματικά μοιάζουν με έννοιες ασύμβατες. Μάλιστα, ο πρόεδρος του Χάρβαρντ Λόρενς Σάμερς αναγκάστηκε να παραιτηθεί λίγο καιρό μετά τη δήλωσή του πως «οι γυναίκες δεν είναι φτιαγμένες για μαθηματικά!». «Ίσως η αντιμετώπιση των γυναικών που ασχολούνται με τα μαθηματικά να μην έχει αλλάξει πολύ από την αρχαιότητα», λέει στην εφημερίδα η καθηγήτρια στο Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών Μαρία Φραγκουλοπούλου. «Ακόμη και σήμερα πολλοί παραξενεύονται όταν ακούνε πως μια γυναίκα είναι μαθηματικός, γεγονός που ίσως οφείλεται στο ότι τα μαθηματικά θεωρούνται δύσκολα. Δεδομένου δε, πως εμείς λογιζόμαστε ως το ασθενές φύλο...».

Η πιο γνωστή μαθηματικός της αρχαιότητας και η πρώτη γυναίκα επιστήμονας της οποίας η ζωή έχει καταγραφεί με λεπτομέρειες, η ΥΠΑΤΙΑ η «Γεωμετρική» (4ος αι. μ.Χ.), ασχολήθηκε με τα μαθηματικά, την αστρονομία και τη μηχανική. Κατακρεουργήθηκε από χριστιανούς που έκαψαν το νεκρό σώμα της.

ΑΙΘΡΑ (10ος – 9ος π.Χ. αιώνας) κόρη του βασιλιά της Τροιζήνος Πιτθέα και μητέρα του Θησέως, με μία άλλη ιδιότητα άγνωστη στους πολλούς. Την ιδιότητα της δασκάλας της αριθμητικής. Ιέρεια λοιπόν των απαρχών της πλέον εγκεφαλικής επιστήμης, η Αίθρα μάθαινε αριθμητική στα παιδιά της Τροιζήνος, με εκείνη την πολύπλοκη μέθοδο, που προκαλεί δέος, μιας και δεν υπήρχε το μηδέν…και οι αριθμοί συμβολίζονταν πολύπλοκα, αφού τα σύμβολά τους απαιτούσαν πολλές επαναλήψεις (Κρητομυκηναϊκό σύστημα αρίθμησης).

ellinidesmathimatikoi2ΠΟΛΥΓΝΩΤΗ (7ος – 6ος π.Χ. αιώνας) Ο ιστορικός Λόβων ο Αργείος αναφέρει την Πολυγνώτη ως σύντροφο και μαθήτρια του Θαλού.
Γνώστρια πολλών γεωμετρικών θεωρημάτων, λέγεται (μαρτυρία Βιτρουβίου), πως και αυτή συντέλεσε στην απλούστευση των αριθμητικών συμβόλων με την εισαγωγή της αρχής της ακροφωνίας, δηλαδή με την εισαγωγή αλφαβητικών γραμμάτων που αντιστοιχούσαν το καθένα σε το καθένα στο αρχικό γράμμα του ονόματος του αριθμού. Έτσι το Δ αρχικό του ΔΕΚΑ, παριστάνει τον αριθμό 10. Το Χ, αρχικό του ΧΙΛΙΑ παριστάνει τον αριθμό 1000 κοκ Κατά τον Βιτρούβιο η Πολυγνώτη διετύπωσε και απέδειξε πρώτη την πρόταση “ΕΝ ΚΥΚΛΩ Η ΕΝ ΤΩ ΗΜΙΚΥΚΛΙΩ ΓΩΝΙΑ ΟΡΘΗ ΕΣΤΙΝ”.

ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΙΑ (6ος αιώνας π.Χ.). Ο Διογένης ο Λαέρτιος λόγιος-συγγραφέας την αναφέρει ως Αριστόκλεια ή Θεόκλεια. Ο Πυθαγόρας πήρε τις περισσότερες από τις ηθικές του αρχές από την Δελφική ιέρεια Θεμιστόκλεια, που συγχρόνως τον μύησε στις αρχές της αριθμοσοφίας και της γεωμετρίας. Σύμφωνα με τον φιλόσοφο Αριστόξενο (4οςπ.Χ. αιώνας) η Θεμιστόκλεια δίδασκε μαθηματικά σε όσους από τους επισκέπτες των Δελφών είχαν την σχετική έφεση. Ο μύθος αναφέρει ότι η Θεμιστόκλεια είχε διακοσμήσει τον βωμό του Απόλλωνος με γεωμετρικά σχήματα. Κατά τον Αριστόξενο ο Πυθαγόρας θαύμαζε τις γνώσεις και την σοφία της Θεμιστόκλειας γεγονός που τον ώθησε να δέχεται αργότερα και στην Σχολή του γυναίκες.

ellinidesmathimatikoi3
ΘΕΑΝΩ (6ος π.Χ. αιώνας) Η Θεανώ από τον Κρότωνα, κόρη του γιατρού Βροντίνου, ήταν μαθήτρια και ένθερμη οπαδός του Πυθαγόρου. Παντρεύτηκε στην Σάμο τον μεγάλο Μύστη με τον οποίο είχε 36 χρόνια διαφορά ηλικίας. Δίδαξε στις πυθαγόρειες σχολές της Σάμου και του Κρότωνος. Η Θεανώ θεωρείται η ψυχή της θεωρίας των αριθμών, που έπαιξαν κυριαρχικό και καίριο ρόλο στην πυθαγόρεια διδασκαλεία. Στην ίδια αποδίδεται η πυθαγόρεια άποψη της “Χρυσής Τομής”. Της αποδίδονται ακόμα διάφορες κοσμολογικές θεωρίες. Μετά τον θάνατο του Πυθαγόρου ή Θεανώ τον διαδέχθηκε ως επικεφαλής της διασκορπισμένης πλέον κοινότητας. Με την βοήθεια των θυγατέρων της (Δαμούς, Μυίας ή Μυρίας και Αριγνώτης) διέδωσε το επιστημονικό και φιλοσοφικό πυθαγόρειο σύστημα σε όλη την Ελλάδα και την Αίγυπτο. Με τον Πυθαγόρα απέκτησε, εκτός από τις θυγατέρες και δύο υιούς, τον Τηλαύγη και τον Μνήσαρχο. Ο Ιάμβλιχος την μνημονεύει ως ‘μαθηματικόν άξιαν μνήμης κατά παιδείαν’.

ΦΙΝΤΥΣ (6ος π.Χ. αιώνας).Αναφέρεται και ως Φίλτυς. Μαθήτρια του Πυθαγόρου, θυγατέρα του Θέοφρη από τον Κρότωνα και αδελφή του Βυνδάκου. Δίδαξε στην Σχολή του Κρότωνος. Ο Ρωμαίος συγγραφέας Βοήθιος την αναφέρει ως εμπνεύστρια της ισότητος που συνδέει τις Πυθαγόρειες τριάδες.

ΜΕΛΙΣΣΑ (6ος π.Χ. αιώνας).Μαθήτρια του Πυθαγόρου. Ασχολήθηκε με την κατασκευή κανονικών πολυγώνων. Ο Λόβων ο Αργείος γράφει για μία άγνωστη εργασία της: “Ο ΚΥΚΛΟΣ ΦΥΣΙΝ (η Μελίσσα) ΤΩΝ ΕΓΓΡΑΦΟΜΕΝΩΝ ΠΟΛΥΓΩΝΩΝ ΑΠΑΝΤΩΝ ΕΣΤΙ”.

ΤΥΜΙΧΑ (6ος π.Χ. αιώνας).Η Τυμίχα γυναίκα του Κροτωνιάτου Μυλλίου ήταν (σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο) Σπαρτιάτισσα, γεννημένη στον Κρότωνα. Από πολύ νωρίς έγινε μέλος της Πυθαγόρειας κοινότητος. Αναφέρεται από τον Ιάμβλιχο ένα σύγγραμμά της σχετικά με τους “φίλους αριθμούς”(*6). Μετά την καταστροφή της σχολής από τους δημοκρατικούς του Κρότωνος η Τυμίχα κατέφυγε στις Συρακούσες. Ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος απαίτησε από την Τυμίχα να του αποκαλύψει τα μυστικά της Πυθαγόρειας διδασκαλείας έναντι μεγάλης αμοιβής. Αυτή αρνήθηκε κατηγορηματικά και μάλιστα έκοψε με τα δόντια την γλώσσα της και την έφτυσε στο πρόσωπο του Διονυσίου. Το γεγονός αυτό αναφέρουν ο Ιππόβοτος και ο Νεάνθης.

ΠΤΟΛΕΜΑΪΣ (6ος π.Χ. αιώνας). Νεοπυθαγόρεια φιλόσοφος, μουσικός και μαθηματικός. Την αναφέρει ο Πορφύριος στο έργο του “ΕΙΣ ΤΑ ΑΡΜΟΝΙΚΑ ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΥ ΥΠΟΜΝΗΜΑ”. Κατά τον Πορφύριο (νέοπλατωνικό φιλόσοφο του 3ου μ.Χ. αιώνα) η Πτολεμαϊς μεταξύ άλλων απέδειξε και την πρόταση: “ΕΑΝ ΔΥΟ ΑΡΙΘΜΟΙ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΑΝΤΕΣ ΑΛΛΗΛΟΥΣ ΠΟΙΩΣΙ ΤΙΝΑΣ, ΟΙ ΓΕΓΟΜΕΝΟΙ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΙΣΟΙ ΑΛΛΗΛΟΙΣ ΕΣΟΝΤΑΙ” (δηλαδή αβ=βα).

ΠΥΘΑΓΟΡΙΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ (γύρω στον 6ον–5ον π.Χ. αιώνα). Ο Ιάμβλιχος στο έργο του “ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΙΚΟΥ ΒΙΟΥ” διέσωσε τα ονόματα δεκαεπτά πυθαγορείων γυναικών που ήταν γνώστριες της πυθαγόρειας φιλοσοφίας και των πυθαγορείων μαθηματικών. Ήδη έχουμε αναφέρει μερικές από αυτές. Οι υπόλοιπες είναι:

-    Ρυνδακώ, αδελφή Βυνδάκου.
-    Οκκελώ και Εκκελώ (αδελφές) από τις Λευκάνες.
-    Χειλωνίς, κόρη Χείλωνος του Λακεδαιμονίου.
-    Κρατησίκλεια, σύζυγος Κλεάνορος του Λακεδαιμονίου.
-    Λασθένεια η Αρκάς.
-    Αβροτέλεια κόρη Αβροτέλους του Ταραντίνου.
-    Εχεκράτεια η Φλιασία.
-    Θεανώ γυναίκα του Μεταποντίνου Βροντίνου. (Δεν πρέπει να συγχέεται με την Θεανώ την σύζυγο του Πυθαγόρου και κόρη του Κροτωνιάτη Βροντίνου)
-    Τυρσηνίς, η Συβαρίτις.
-    Πεισιρρόδη η Ταραντινίς.
-    Θεαδούσα η Λάκαινα.
-    Βοιώ η Αργεία.
-    Βαβέλυκα η Αργεία.
-    Κλεαίχμα αδελφή Αυτοχαρίδα του Λάκωνος.
-    Νισθαιαδούσα.

ΔΙΟΤΙΜΑ από την Μαντινεία (6ος–5ος π.Χ. αιώνας).Στο “Συμπόσιον” του Πλάτωνος, ο Σωκράτης αναφέρεται στην Δασκάλα του Διοτίμα, ιέρεια στην Μαντίνεια, που υπήρξε Πυθαγόρεια και γνώστρια της πυθαγόρειας αριθμοσοφίας. Κατά μαρτυρία του Ξενοφώντος, η Διοτίμα δεν ήταν άπειρη των πλέον δυσκολονόητων γεωμετρικών θεωρημάτων.

ΒΙΤΑΛΗ (6ος–5ος π.Χ. αιώνας). Βιτάλη ή και Βιστάλα, κόρη της Δαμούς και εγγονή του Πυθαγόρου. Γνώστρια των πυθαγόρειων μαθηματικών. Η Δαμώ προτού πεθάνει της εμπιστεύτηκε τα “υπομνήματα”, δηλαδή τα φιλοσοφικά κείμενα του πατέρα της.

ΠΕΡΙΚΤΙΟΝΗ (5ος π.Χ. αιώνας). Πυθαγόρεια φιλόσοφος, συγγραφέας και μαθηματικός. Διάφορες πηγές την ταυτίζουν με την Περικτιόνη την μητέρα του Πλάτωνος και κόρη του Κριτίου. Ο μαθηματικός Πλάτων, όπως και ο φιλόσοφος Πλάτων, οφείλει την πρώτη γνωριμία του με τα μαθηματικά και την φιλοσοφία στην Περικτιόνη. Ο Πλάτων δεν αναφέρει το παραμικρό για την μητέρα του. Ήταν βαθιά χολωμένος μαζί της επειδή αυτή μετά από τον θάνατο του Αρίστωνος (του πατέρα του Πλάτωνος) παντρεύτηκε με κάποιον Αθηναίο, με το όνομα Πυριλάμπης στον οποίο αφοσιώθηκε. Στο γεγονός αυτό ίσως οφείλεται και ο “μισογυνισμός” του μεγάλου φιλοσόφου, που παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του άγαμος. Ο Στοβαίος στο “Ανθολόγιο” του, γράφει για την Περικτιόνη ότι κατείχε τα της γεωμετρίας και της αριθμητικής: “…ΓΑΜΕΤΡΙΑ ΜΕΝ ΩΝ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑΛΛΑ ΤΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΤΙΝΑ ΤΩΝ ΕΟΝΤΩΝ ΚΑΤΑΣΧΟΛΕΟΝΤΑΙ, Α ΔΕ ΣΟΦΙΑ ΠΕΡΙ ΑΠΑΝΤΑ ΤΑ ΓΕΝΗ ΤΩΝ ΕΟΝΤΩΝ, ΟΥΤΩΣ ΓΑΡ ΕΧΕΙ ΣΟΦΙΑ ΠΕΡΙ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΓΕΝΗ ΤΩΝ ΕΟΝΤΩΝ”.

ΛΑΣΘΕΝΕΙΑ (4ος π.Χ. αιώνας). Η Λασθενία από την Αρκαδία είχε μελετήσει τα έργα του Πλάτωνος και ήλθε στην Ακαδημία (του Πλάτωνος) για να σπουδάσει μαθηματικά και φιλοσοφία. Μετά τον θάνατο του Πλάτωνος συνέχισε τις σπουδές της κοντά στον ανεψιό του Σπεύσιππο. Αργότερα έγινε και αυτή φιλόσοφος και σύντροφος του Σπευσίππου. Σύμφωνα με τον Αριστοφάνη τον Περιπατητικό στην Λασθένεια οφείλεται και ο επόμενος ορισμός της σφαίρας: “ΣΦΑΙΡΑ ΕΣΤΙΝ ΣΧΗΜΑ ΣΤΕΡΕΟΝ ΥΠΟ ΜΙΑΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΝ, ΠΡΟΣ ΗΝ, ΑΦ’ ΕΝΟΣ ΣΗΜΕΙΟΥΤΩΝ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΧΗΜΑΤΟΣ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΠΑΣΑΙ ΑΙ ΠΡΟΣΠΙΠΤΟΥΣΑΙ ΕΥΘΕΙΑΙ ΙΣΑΙ ΑΛΛΗΛΑΙΣ ΕΙΣΙΝ”.

ΑΞΙΟΘΕΑ (4ος π.Χ. αιώνας).Μαθήτρια και αυτή, όπως και η Λασθένεια, της ακαδημίας του Πλάτωνος. Ήλθε στην Αθήνα από την Πελοποννησιακή πόλι Φλιούντα. Έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα μαθηματικά και την φυσική φιλοσοφία. Αργότερα δίδαξε τις επιστήμες αυτές στην Κόρινθο και την Αθήνα.

ΝΙΚΑΡΕΤΗ η Κορίνθια. Αναφέρεται από τον Ν. Χατζηδάκη ως “ΤΗΣ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑΣ ΘΕΡΑΠΑΙΝΙΣ”. Την αναφέρει ακόμα και ο Ε. Σταμάτης. Από τους αρχαίους συγγραφείς την μνημονεύει ο Στοβαίος. Κατά τον Ν. Χατζηδάκι, στην Νικαρέτη οφείλεται η επαναδιατύπωσις και η απόδειξις του θεωρήματος: “ΠΑΝΤΟΣ ΤΡΙΓΩΝΟΥ ΜΙΑΣ ΤΩΝ ΠΛΕΥΡΩΝ ΠΡΟΣΕΚΒΛΕΙΘΕΙΣΗΣ, Η ΕΝΤΟΣ ΓΩΝΙΑ ΕΚΑΤΕΡΑΣ ΤΩΝ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΓΩΝΙΩΝ ΜΕΙΖΩΝ ΕΣΤΙ”.

ΑΡΕΤΗ η Κυρηνεία (4ος–3ος π.Χ. αιώνας). Κόρη του Αριστίππου, ιδρυτού της Κυρηναϊκής φιλοσοφικής σχολής, η Αρετή (συναντάται και ως Αρήτη) σπούδασε στην ακαδημία του Πλάτωνος. Λέγεται ότι δίδαξε μαθηματικά, φυσική και ηθική φιλοσοφία στην Αττική για αρκετά χρόνια και ότι έγγραψε σαράντα τουλάχιστον βιβλία ποικίλου περιεχομένου, από τα οποία τα δύο περιελάμβαναν και πραγματείες για τα μαθηματικά. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, τον διαδέχθηκε, κατόπιν εκλογής στην διεύθυνσι της Σχολής. Χαρακτηριστικό είναι ότι ανάμεσα στους μαθητές της συγκαταλέγονταν και 100 περίπου φιλόσοφοι. Ο John Morans στο βιβλίο του “Women in Science” αναφέρει ότι το επίγραμμα του τάφου της έγγραφε: Το μεγαλείο της Ελλάδος, με την ομορφιά της Ελένης, την πέννα του Αριστίππου, την ψυχή του Σωκράτους και την γλώσσα του Ομήρου”.
Ο υιός της Αρετής, ο Αρίστιππος ο Νεώτερος, προήγαγε σημαντικά την Κυρηναϊκή φιλοσοφία. Κατά τον Αθηναίο (λόγιο, σοφιστή και συγγραφέα, 2ος – 3ος μ.Χ. αιώνας), η Αρετή διηγείτο στους μαθητές της το εξής ανέκδοτο: Όταν κάποιος μαθητής της Ακαδημίας ισχυρίστηκε ότι η τέχνη της αρίθμησης οφείλεται στον Παλαμήδη, ο Πλάτων τον ρώτησε “Ώστε χωρίς τον Παλαμήδη ο Αγαμέμνων δεν θα ήξερε πόσα πόδια του έδωσε η φύσις;”

ΠΥΘΑΪΣ (2ος π.Χ. αιώνας). Γεωμέτρης, κόρη του μαθηματικού Ζηνοδώρου. Ασχολήθηκε, μαζί με τον πατέρα της, με εμβαδά επιπέδων χωρίων. Την αναφέρει ο Ευτόκιος. Ο Θέων ο Αλεξανδρεύς (4ος μ.Χ. αιώνας) στα σχόλιά του στην “ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΤΑΞΙ” του Πτολεμαίου γράφει: “ΠΟΙΗΣΟΜΕΘΑ ΔΗ ΤΗΝ ΤΟΥΤΩΝ ΑΠΟΔΕΙΞΙΝ ΕΝ ΕΠΙΤΟΜΗ ΕΚ ΤΩΝ ΖΗΝΟΔΩΡΟΥ ΚΑΙ ΠΥΘΑΪΔΟΣ ΔΕΔΕΙΓΜΕΝΩΝ ΕΝ ΤΩ ΠΕΡΙ ΙΣΟΠΕΡΙΜΕΤΡΩΝ ΣΧΗΜΑΤΩΝ”.

ΠΑΝΔΡΟΣΙΩΝ (4ος μ.Χ. αιώνας). Συναντάται κει ως Πάνδροσος. Αλεξανδρινή γεωμέτρης, μάλλον μαθήτρια του Πάππου, ο οποίος της αφιερώνει και το γ’ βιβλίο της “ΣΥΝΑΓΩΓΗΣ”. Η Πανδροσίων χωρίζει τα γεωμετρικά προβλήματα σε τρεις κατηγορίες: “ΤΡΙΑ ΓΕΝΗ ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ ΕΝ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΝ ΑΥΤΩΝ ΕΠΙΠΕΔΑ ΚΑΛΕΙΣΘΑΙ, ΤΑ ΔΕ ΓΡΑΜΜΙΚΑ”.



Thessaloniki Arts

Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο και ο Ρόμπερτ Κένεντι Jr. αναζητούν αποδείξεις πως τα εμβόλια είναι ασφαλή και για το σκοπό αυτό συστρατεύονται και προσφέρουν 100.000 δολάρια σε όποιον τους τις παρέχει.

Ο Ντε Νίρο προσφέρει 100.000 σε όποιον αποδείξει οτι τα εμβόλια είναι ασφαλή!
Ο Ντε Νίρο είναι κατά των εμβολίων και προσφέρει 100.000 σε όποιον αποδείξει το αντίθετο Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο και ο Ρόμπερτ Κένεντι Jr. αναζητούν αποδείξεις πως τα εμβόλια είναι ασφαλή και για το σκοπό αυτό συστρατεύονται και προσφέρουν 100.000 δολάρια σε όποιον τους τις παρέχει.
«Από τη μία, η κυβέρνηση λέει στις εγκύους ποια ψάρια περιέχουν υδράργυρο και να τα αποφεύγουν επειδή είναι επικίνδυνα για το έμβρυο, κι από την άλλη το Ομοσπονδιακό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών (CDC) στηρίζει τον εμβολιασμό εγκύων, νηπίων και παιδιών με φάρμακα που περιέχουν υδράργυρο. Αυτό είναι πέρα από κάθε λογική», δήλωσε ο Κένεντι σε κοινή συνέντευξη τύπου με τον γνωστό ηθοποιό.
Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο, που έχει ένα γιο στο φάσμα του αυτισμού, και ο Κένεντι, καταδίκασαν κυρίως την χρήση της ουσίας θειμεροσάλης, που περιέχει υδράργυρο, στα εμβόλια. Το CDC έχει πολλάκις αποδείξει μέσω ερευνών πως η συγκεκριμένη ουσία έχει σταματήσει να χρησιμοποιείται στα εμβόλια από το 2001 κι έπειτα και πως δεν υπάρχει κανένας συσχετισμός ανάμεσα σε αυτή και τον αυτισμό.
Ωστόσο, Ντε Νίρο και Κένεντι δεν θεωρούν αρκετά ικανοποιητικές τις μέχρι στιγμής αποδείξεις και τώρα προσφέρουν ένα σεβαστό χρηματικό ποσό, μέσω του προγράμματος World Mercury Project, σε οποιονδήποτε «μπορεί να βρει μια επιστημονική έρευνα που αποδεικνύει πως η θυμεροσάλη είναι ασφαλής στην ποσότητα που περιέχεται στα εμβόλια που κάνουν αυτή τη στιγμή οι έγκυες γυναίκες και τα παιδιά στις ΗΠΑ».
Ο Ρόμπερτ Κένεντι Jr., που είναι γιος του Ρόμπερτ Κένεντι και ανιψιός του πρώην προέδρου Τζον Κένεντι, είναι θερμός υποστηρικτής της άποψης πως τα εμβόλια είναι επικίνδυνα. Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο το 2016 είχε πάει στο Tribeca Film Festival ένα ντοκιμαντέρ κατά των εμβολιασμών αλλά αναγκάστηκε να το αποσύρει μετά τις έντονες αντιδράσεις που πυροδότησε. Ο γνωστός ηθοποιός επίσης, αν και πολέμιος του Τραμπ, είπε στη συνέντευξη τύπου πως θα ήταν θετική εξέλιξη αν ο νέος Αμερικανός Πρόεδρος στήριζε την ομάδα του Ρόμπερτ Κένεντι Jr. και τον σκοπό της. Βέβαια, παλιότερα είχε ξεκαθαρίσει πως δεν είναι ενάντια των εμβολίων, απλώς επιθυμεί αυτά να γίνονται σωστά και να είναι ασφαλή.
Η αλήθεια είναι πως η στροφή προς τον Τραμπ για βοήθεια στο συγκεκριμένο ζήτημα δεν είναι καθόλου αυθαίρετη, αφού ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ έχει επανειλημμένα δηλώσει στο παρελθόν ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στους παιδικούς εμβολιασμούς και τον αυτισμό. «Υγιές παιδί πηγαίνει στον γιατρό, δέχεται μια τεράστια ένεση με τόσα πολλά εμβόλια, μετά δεν νιώθει καλά και αλλάζει -ΑΥΤΙΣΜΟΣ. Πολλές τέτοιες περιπτώσεις!», είχε γράψει σε tweet του ο Τραμπ το 2014.
Η θεωρία ότι ο αυτισμός σχετίζεται με τα εμβόλια είχε διατυπωθεί από τον Βρετανό γιατρό Άντριου Γουέικφιλντ, επικεφαλής μελέτης που δημοσιεύτηκε το 1998 στην επιθεώρηση Lancet και συνέδεε τον αυτισμό με το τριπλό εμβόλιο MMR (ιλαράς, ερυθράς, παρωτίτιδας), το οποίο πάντως δεν περιείχε ποτέ την «ύποπτη» ουσία θιμεροζάλη.

aetos-apokalypsis.

Η ελπίδα ότι κάποτε θα το καταφέρουμε είναι αρκετή για να γεμίσει κίνηση την ανθρώπινη καρδιά.

Και για τους νέους το μέλλον είναι μεγάλο, ενώ το παρελθόν μικρό. Αλήθεια, στην αρχή της ύπαρξης δεν μπορεί να υπάρξει καμιά ανάμνηση, ενώ όλες οι ελπίδες επιτρέπονται. Και γι’ αυτό το λόγο εύκολα εξαπατώνται, επειδή και εύκολα σχηματίζουν ελπίδες».  ~ Αριστοτέλης
Η ελπίδα είναι η επιθυμία για κάτι σε συνδυασμό με την αναμονή του γεγονότος. Όταν ελπίζουμε για κάτι, έχουμε αξίωση για κάτι σημαντικό, και έτσι κάνουμε μια αξίωση για τον εαυτό μας. Το αντίθετο της ελπίδας είναι ο φόβος, ο οποίος σβήνει την προοπτική να σμβεί κάτι που επιθυμούμε πολύ, και έρχεται η απελπισία και η απόγνωση, το οποίο είναι μια φοβερή ταραγμένο μορφή της απελπισίας.
Η ελπίδα συχνά συμβολίζεται από τον προάγγελο της άνοιξης, όπως το χελιδόνι, και υπάρχει μια παροιμία που λέει ότι «δεν υπάρχει ζωή χωρίς ελπίδα».
Η ελπίδα είναι μια έκφραση εμπιστοσύνης στη ζωή, και η βάση για πιο πρακτική διάθεση υπομονής, αποφασιστικότητας και θάρρους.
Μας προμηθεύει όχι μόνο με στόχους, αλλά και κίνητρα για την επίτευξη των στόχων αυτών. Η ελπίδα μοιάζει να είναι η μόνη κυρίαρχη και κινητήριος δύναμη του κάθε ανθρώπου, και οτιδήποτε δημιουργικό στον κόσμο γίνεται από την ελπίδα.
Η ελπίδα φαίνεται να βασίζεται το μέλλον, αλλά κάνει τις κακουχίες του παρόντος υποφερτές, και διατηρεί την ψυχική ηρεμία.
Σε ένα βαθύτερο επίπεδο, η ελπίδα συνδέει τους δεσμούς του παρόντος με το παρελθόν και το μέλλον μας, παρέχοντάς μας μια συνολική αφήγηση που προσδίδει το σχήμα και νόημα στη ζωή μας.
Οι ελπίδες μας είναι οι άξονες που τρέχουν μέσα από τη ζωή, και καθορίζει τους αγώνες, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες μας, τις δυνάμεις και τις αδυναμίες , και κατά κάποιο τρόπο τις προσδοκίες μας. Ο κάθε άνθρωπος γνωρίζει βαθιά μέσα του, ότι είναι ικανός να προβάλει τον εαυτό του στο απώτερο μέλλον, αλλά η ελπίδα είναι αυτή που μας συνδέει με κάτι πολύ μεγαλύτερο από τον εαυτό μας. Είναι μια κοσμική δύναμη ζωής που κινείται μέσα μας, όπως συμβαίνει σε όλη τη φύση.
Αντίθετα, η απελπισία έχει ταυτόχρονα μέσα της την αιτία και τα συμπτώματα της θλίψης, όπως και ένα ισχυρό προγνωστικό παράγοντα δυστυχίας.
Τι ελπίζετε στη ζωή;
Αυτή είναι μια από τις πιο σημαντικές ερωτήσεις που κάνουν συχνά οι άνθρωποι στον εαυτό τους και στους άλλους. Εάν η απάντηση είναι ένα «τίποτα» πρέπει να το λάβουμε πολύ σοβαρά υπόψη.
Η ελπίδα είναι ευχάριστη, στο μέτρο που η πρόβλεψη μιας επιθυμίας είναι ευχάριστη. Αλλά η ελπίδα επίσης μπορεί να είναι επώδυνη, επειδή μια επιθυμητή κατάσταση δεν μπορεί να προβλέψιμη, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ρεαλιστικές και λογικές ελπίδες είναι πιο πιθανό να συμβούν.
Οι ψεύτικες ελπίδες είναι πιο πιθανό να παρατείνουν το μαρτύριό μας και οδηγήσουν σε αναπόφευκτη απογοήτευση και δυσαρέσκεια. Όταν υποθάλπουμε ελπίδες χωρίς αντίκρυσμα, δίνουμε μεγαλύτερο πόνο, όταν σβήνουν και διαψεύδονται.
Αυτός είναι ο κυριότερος λόγος που οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν την τάση να διατηρούν τις ελπίδες τους ισοσταθμισμένες.
Στο δοκίμιο «Ο Μύθος του Σίσυφου» του 1942, ο φιλόσοφος Αλμπέρ Καμύ, συγκρίνει την ανθρώπινη κατάσταση για τα δεινά του Σίσυφου, τον βασιλιά της Εφύρας, ο οποίος τιμωρήθηκε για τη δολιότητα την εξυπνάδα και την πονηριά του καταφέρνοντας να φυλακίσει τον Θάνατο. Οι «κριτές των νεκρών» του έβαλαν ως βασανιστήριο να κουβαλάει ένα βράχο στην κορυφή ενός βουνού. Φτάνοντας στην κορυφή, η πέτρα δεν μπορούσε να σταθεροποιηθεί και έπεφτε. Έτσι επαναλάμβανε για πάντα την ίδια άνούσια προσπάθεια, για να τη δεί να ξανακυλάει και πάλι κάτω.
Ο αγώνας προς την κορυφή είναι ίδιος σχεδόν με την έννοια του παραλόγου, αλλά η ελπίδα ότι κάποτε θα το καταφέρουμε είναι αρκετή για να γεμίσει κίνηση την ανθρώπινη καρδιά.
Ακόμη και σε αυτή την κατάσταση, ο Σίσυφος αισθανόταν ότι η ελπίδα τον κρατούσε ζωντανό και ευτυχισμένο.
Ήταν χαρούμενος ακριβώς γιατί σε μια κατάσταση απόλυτης απόγνωσης, αναγνώρισε και αποδέχθηκε την κατάστασή του με τη δύναμη της ελπίδας, που είναι η μόνη που ξεπερνά όλα τα εμπόδια.

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΜΕΓΑΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ...





Μὴ ἐν πολλοῖς ὀλίγα λέγε, ἀλλ’ ἐν ὀλίγοις πολλά...
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ.









Χρυσά σπαθιά κλεμμένα λάφυρα μιας μάχης
που δεν πολέμησες κι άς κέρδισες πολλά
αγκάλιασέ τα να πιστέψεις ότι τα'χεις
αγάπησέ τα κι 'ας μην είναι αληθινά



Ότι γυαλίζει τα βράδυα τρίζει
σαν κουρασμένο φορτηγό στην Εθνική
γιατί δεν έχει καρδιά να αντέχει
ότι αγάπησες δεν είναι πια εκεί


pistos788